Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 10 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 2822/14

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak (spr.),, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska
specjalista Monika Pietruszewska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 10 września 2015 r.
Sprawa
sprawy ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I instancji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...]Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w [...] kwotę 774 zł (słownie siedemset siedemdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Prezydent [...] na podstawie art. 30 ust. 6 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243 poz. 1623 ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1592 ze zm.), w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. nr 41 poz. 361 ze zm.), wniósł sprzeciw od zgłoszenia przez J. L. zamiaru wykonania robót polegających na budowie ogrodzenia z blachy falistej o wys. 1,8 m na działce nr [...] od strony ul. K. W uzasadnieniu organ wskazał, że inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia w dniu [...] lutego 2013 r. W związku z brakiem określenia możliwości dojazdu do działki nr [...] oraz szkicu ogrodzenia, postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. zobowiązano J. L. do uzupełnienia braków w terminie trzech dni od dnia otrzymania postanowienia.

W dniu 12 kwietnia 2013 r. inwestor przedłożył odręczny szkic ogrodzenia, który nie spełniał jednak wymogów określonych w postanowieniu. Niezależnie od powyższego Prezydent [...] uznał, że budowie ogrodzenia o wskazanych parametrach sprzeciwiają się ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla rejonu ul. K. i C. (plan N.) zatwierdzony uchwałą Rady [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. W opisie do w/w planu zakazano realizacji ogrodzeń pełnych i z elementów prefabrykowanych, zaś części pełne ogrodzeń nie mogą być wyższe niż 0,6 m od poziomu terenu.

Powyższe ustalenia planu oraz brak uzupełnienia zgłoszenia we wskazanym zakresie skutkowało wydaniem decyzji wnoszącej sprzeciw.

Wojewoda [...] decyzją nr [...] po rozpatrzeniu odwołania J. L. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2013 r. i umorzył postępowanie I instancji.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. W stanie faktycznym sprawy brak jest jednak możliwości ponownego wniesienia sprzeciwu, gdyż upłynął 30-dniowy termin określony w art. 30 ust.

  1. 5. Prawa budowlanego.

Naruszono także przepisy postępowania art. 7 i art. 77 kpa, gdyż organ I instancji nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy, a także błędnie ustalił, że działka nr [...] objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] wniosła [...] Spółka z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w K. Decyzji zarzucono naruszenie:

  1. - przepisów prawa materialnego:
  2. 1. art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu przez Wojewodę [...], iż termin do wniesienia w drodze decyzji sprzeciwu przez właściwy organ biegnie zawsze od dnia doręczenia zgłoszenia przez inwestora i nie ulega przerwaniu pomimo wydania przez organ w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego postanowienia w przedmiocie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia;
  3. 2. art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym uznaniu, iż inwestor J. L. uzupełnił zgłoszenie zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2013 r. i nie zachodzi w związku z tym przesłanka obligująca organ do wniesienia sprzeciwu;
  4. - przepisów postępowania:
  1. 1. art. 7, 77 § 1, art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania Administracyjnego poprzez błędną ocenę przez Wojewodę [...] zebranego materiału dowodowego polegającą na uznaniu, iż inwestor J. L. uzupełnił zgłoszenie zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2013 r. pomimo tego, iż nie pokazał połączenia działki z drogą publiczną, do czego zobligował do organ I instancji.

Skarżący podkreślił, iż decyzja I instancji była prawidłowa, bowiem organ zasadnie uznał, iż inwestor nie spełnił wymogów postanowienia z dnia [...] marca 2013 r. Skutkowało to wniesieniem sprzeciwu do zgłoszenia. Nadto, wbrew stanowisku organu odwoławczego został zachowany termin do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia inwestora. Organ I instancji postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. nałożył na J. L. obowiązek uzupełnienia złożonego w dniu 27 lutego 2013 r. zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie ogrodzenia z blachy falistej o wysokości 1,8 m od strony ul. K. poprzez dostarczenie szkicu projektowanego ogrodzenia wraz z pokazaniem połączenia działki z drogą publiczną. W odpowiedzi inwestor pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r. (data wpływu do organu 12 kwietnia 2013 r.) załączył szkic projektowanego ogrodzenia. Oznacza to, że termin, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego rozpoczął na nowo swój bieg od dnia 12 kwietnia 2013 r. W związku z powyższym, Prezydent [...] uprawniony był wydać w dniu [...] maja 2013 r. decyzję w przedmiocie sprzeciwu.

Podnosząc powyższe skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] na postawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję Prezydenta [...], którą wniesiono sprzeciw do zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia działki nr [...] z obrębu [...] od strony ul. K. i umorzył postępowanie I instancji. Opierając rozstrzygnięcie o przywołany przepis organ uznał, że postępowanie przeprowadzone przez Prezydenta [...] było wadliwe, gdyż "nie wyjaśniono należycie sprawy". Nie doprowadziło do tego także uzupełnienie przez inwestora zgłoszenia w trybie wykonania postanowienia z dnia [...] marca 2013 r.

Powyższe skutkowało przyjęciem braku możliwości ponownego wniesienia sprzeciwu, gdyż upłynął termin 30 dni od dokonania zgłoszenia, w konsekwencji czego organ uznał, iż nie ma podstaw do zastosowania art. 138 § 2 kpa.

Stanowisko organu odwoławczego przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dość zawiłe i niekonsekwentne, nie jest trafne.

Z akt postępowania wynika, że inwestor w dniu [...] lutego 2013 r. dokonał zgłoszenia budowy ogrodzenia nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...] obrębu [...] od strony ul. K. Ponieważ zgłoszenie nie spełniało wymogów określonych w art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. zobowiązano J. L. do uzupełnienia wskazanych braków w terminie 3 dni od daty doręczenia. Postanowienie to inwestor odebrał w dniu 5 kwietnia 2013 r.

W dniu [...] kwietnia 2013 r. (data nadania przesyłki) przedłożył żądany szkic ogrodzenia. Ponieważ, w ocenie organ I instancji przedłożony odręczny szkic ogrodzenia nie stanowił wykonania całości obowiązków nałożonych postanowieniem w dniu [...] maja 2013 r., Prezydent [...] wniósł sprzeciw.

W tak ustalonym, niekwestionowanym przez strony, stanie faktycznym podstawową kwestią było ustalenie czy sprzeciw został zgłoszony w terminie 30 dni, o którym stanowi art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.

Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym niekwestionowany jest pogląd, że termin ten ma charakter materialny, którego zachowanie oczekuje się od organu, co oznacza, że tylko w tak zakreślonych ramach czasowych organ administracyjny jest uprawniony do wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszonych przez inwestora prac budowlanych. Upływ tego terminu oznacza dla organu brak możliwości wniesienia sprzeciwu.

W sytuacji jednak, gdy właściwy organ w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego nałoży na inwestora obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, termin do zgłoszenia sprzeciwu rozpoczyna bieg na nowo od dnia uzupełnienia zgłoszenia, a w wypadku ich niezłożenia, od upływu końcowego wyznaczonego w postanowieniu terminu.

W niniejszej sprawie oznacza to skuteczność sprzeciwu wniesionego przez Prezydent [...].

Z powyższych względów Sąd nie podziela stanowiska Wojewody [...] o bezprzedmiotowości postępowania przed organem I instancji. Nie można także zaakceptować twierdzenia, że w sprawie zachodziły przesłanki do zastosowania art. 138 § 2 kpa.

Mając na uwadze uproszczony odformalizowany charakter postępowania w sprawie zgłoszenia należy przyjąć, że w sytuacji, gdy organ wniesie sprzeciw do zgłoszenia z powodu nieuzupełnienia w terminie jego braków, nie ma przeszkód, by inwestor uzupełnił braki i wystąpił z kolejnym – już kompletnym zgłoszeniem.

Niezależnie od powyższego Sąd z urzędu zauważa, że odwołanie J. L. z dnia [...] maja 2013 r. zostało rozpoznane przez Wojewodę [...] dopiero w dniu [...] października 2014 r., a więc z oczywistym naruszeniem art. 35 kpa.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.