Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] - w przedmiocie uchylenia decyzji w postępowaniu nieważnościowym i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W dniu 28 grudnia 2017 r. (data prezentaty sądowej) wnoszący skargę wniósł do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a., z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków powstałych w przypadku braku wstrzymania wykonalności decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest to, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, a mianowicie jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przedmiotowy wniosek o wstrzymanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy bowiem zauważyć, że w niniejszym przypadku ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wywołałoby żądanego skutku, ponieważ decyzja w przedmiocie uchylenia decyzji w postępowaniu nieważnościowym oraz przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z tym, że
Sygn. akt VII SA/Wa 2842/17 decyzja ta nie podlega realizacji (czy to w sposób dobrowolny, czy przy zastosowaniu przymusu egzekucyjnego), wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie mógłby być uwzględniony. Przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu mogą być bowiem jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt I FZ 142/11, LEX nr 864 188 oraz z dnia 26 września 2013 r. sygn. akt II OZ 791/13, LEX nr 1 412 495).
Reasumując, należało stwierdzić, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.