Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2017r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej [...] prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 złotych oraz poprzez zwolnienie od części wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100,00 złotych, ustanowienie radcy prawnego w pozostałym zakresie wniosek oddalono.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – [...].
W dniu 21 czerwca 2017r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami przedmiotowej sprawy w czytelni Sądu. Następnie w dniu 8 listopada 2017r. reprezentował skarżącą na rozprawie i wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 listopada 2017r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
Pismem z dnia 19 stycznia 2018r. (data wpływu do Sądu 25 stycznia 2018r.) pełnomocnik z urzędu ponownie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach pomocy. Jednocześnie oświadczył, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w całości ani w części.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1715), zwane danej rozporządzeniem, które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016r.
Z uwagi na to, że skarga inicjująca postępowanie została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 22 listopada 2016r., tj. po wejściu w życie ww. rozporządzenia zastosowanie do przyznania wynagrodzenia w niniejszej sprawie będą miały przepisy tego rozporządzenia.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynosi 240 zł. W myśl natomiast § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Pełnomocnik wniósł na rozprawie oraz w piśmie z dnia 19 stycznia 2018r. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oświadczając, że nie została ona opłacona w całości, ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (240 zł), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.