Uzasadnienie
VII SA/WA 287/17
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2016r, znak: L.dz. [...] Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego po rozpatrzeniu zażalenia K.G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2015r odmawiające wydania zaświadczenia o utrzymaniu i konserwacji kamienicy przy R. [...] w K. zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Pismem z dnia 5 stycznia 2015 r., Prezydent Miasta [...], w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym, zwrócił się do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z wnioskiem o wydanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii decyzji administracyjnej, na podstawie której do rejestru zabytków została wpisana kamienica położona przy R.[ w K. oraz o wydanie zaświadczenia, czy ww. nieruchomość, wpisana indywidualnie do rejestru zabytków, jest utrzymywana zgodnie z wymogami konserwatorskimi. W odpowiedzi na ten wniosek, [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w dniu 5 lutego 2015 r. wydał zaświadczenie, iż nie może potwierdzić, że przedmiotowa nieruchomość jest utrzymywana i konserwowana zgodnie z przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
W dniu 24 marca 2015 r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek K. G. (właściciela zabytkowej kamienicy) o wznowienie postępowania oraz uchylenie ww. zaświadczenia z dnia 5 lutego 2015 r., ewentualnie o wydanie zaświadczenia potwierdzającego wykonanie wszystkich pozwoleń konserwatorskich zgodnie z ich treścią oraz wykonanie wszystkich zaleceń konserwatorskich, a w związku z tym utrzymywanie i konserwowanie nieruchomości położonej przy R.[...] zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zabytków.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków odmówił wznowienia postępowania w sprawie wydanego przez ten organ w dniu 5 lutego 2015 r., zaświadczenia dotyczącego stanu zachowania ww. nieruchomości.
Po rozpatrzeniu zażalenia K.G. na powyższe postanowienie Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, postanowieniem z dnia [...] października 2015r utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, zwracając jednocześnie organowi pierwszej instancji uwagę na konieczność rozpatrzenia wniosku K. G. o wydanie nowego zaświadczenia.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015r [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków odmówił wydania zaświadczenia o utrzymaniu i konserwacji kamienicy przy R. [...] w K. zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w dniu 15 listopada 2015 r. przeprowadził kontrolę ww. obiektu. Z czynności kontrolnych oraz z ponownej analizy akt sprawy wynika, że od 2006 r., tj. od dnia wydania przez PINB decyzji nr [...], nakazującej rozbiórkę części tylnej budynku frontowego kamienicy przy R. [...], wykonanej ponad poziom stropu IV piętra oraz rozbudowy części oficyny zachodniej ww. kamienicy, wykonanej bez pozwolenia na budowę, toczy się postępowanie w sprawie, rozpatrywane na gruncie przepisów Prawa budowlanego.
Ponadto, w związku z oględzinami w dniu 15 listopada 2012 r., [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków wydał decyzję nakazującą wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie elewacji bocznej oficyny kamienicy położonej przy R. [...], od strony R.[, elewacji bocznych i tylnej oficyny ww. kamienicy od strony ul. B. [...]. Decyzja ta do dnia dzisiejszego nie została wykonana. Następna kontrola odbyła się w dniu 14 stycznia 2014 r., a z jej protokołu wynika, że zarówno elewacja frontowa, jak i elewacja tylna i boczna, są w złym stanie technicznym.
Ponadto w pomieszczeniach widoczne są liczne zawilgocenia, zasolenia oraz występują nieszczelności. W dniu [...] marca 2014 r. zostało wydane pozwolenie konserwatorskie na wykonanie robót budowlano-konserwatorskich związanych m. in. z remontem elewacji tylnej budynku głównego, elewacji północnej i południowej oficyny tylnej, elewacji zachodniej oficyny bocznej, jednakże do dnia wydania postanowienia nie zostało ono zrealizowane. Ostatnia kontrola kamienicy, która odbyła się w dniu 15 listopada 2015 r. potwierdza fakt, że stan techniczny kamienicy pozostaje bez zmian, elewacje wymagają pilnych prac remontowych, w poziomie parteru i piwnic wprowadzone są funkcje gastronomiczne, natomiast pozostałe pomieszczenia są nieużytkowane, bez bieżącej konserwacji, elementy zabytkowe zostały częściowo zdemontowane i wymagają przeprowadzenia konserwacji oraz wyeksponowania.
Na ww. postanowienie K.G. złożył zażalenie.
Po przeanalizowaniu akt sprawy organ odwoławczy stwierdził, iż zgodnie z art. 7 ust 1 pkt. 6 ustawy o z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 716), zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji, zgodnie z przepisami o ochronie zabytków, z wyjątkiem części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Przesłanką zwolnienia nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków od podatku od nieruchomości jest zatem fakt jej utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Przepis ten należy rozpatrywać w świetle odpowiednich uregulowań ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, która nakłada na właścicieli i posiadaczy zabytków szereg obowiązków, związanych z zachowaniem zabytków i utrzymaniem ich we właściwym stanie.
Na podstawie art. 217 § 1 i § 2 pkt 2 Kpa, organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli osoba ta ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zgodnie z art. 218 § 1 Kpa, w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt. 2 organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, przy czym (§ 2) organ ten, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego podkreślił, iż zaświadczenie jest aktem wiedzy, a nie woli organu i nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Dlatego nie jest dopuszczalne w trybie dotyczącym wydawania zaświadczeń dokonywanie ustaleń faktycznych i prawnych nie wynikających z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów, bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Postępowanie wyjaśniające, o jakim mowa w art. 218 § 2 Kpa, spełnia tylko pomocniczą rolę przy ustalaniu treści zaświadczenia.
W ocenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i brak podstaw do jego uchylenia. Organ drugiej instancji nie podzielił poglądu K. G., że fakt wykonania części niezbędnych prac i robót przesądza o utrzymywaniu i konserwowaniu zabytku zgodnie z przepisami o ochronie zabytków. Z akt sprawy wynika, że przy budynku nie wykonano jeszcze wszystkich prac, koniecznych dla doprowadzenia go do jak najlepszego stanu, o którym mowa w art. 5 pkt. 3 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, odpowiedniego do jego wartości zabytkowych.
Skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. G. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: art. 217 § 2 pkt.2 k.p.a. oraz art.7,80,126 w zw. z art.107 § 3 k.p.a. oraz art.5 pkt.3 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Oceniając zasadność skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.
Zgodnie z art. 217 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Zaświadczenie wydaje się, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.) albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). W przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a.).
W niniejszej sprawie skarżący domagał się wydania zaświadczenia o utrzymaniu i konserwacji kamienicy przy R.[ w K.wpisanej indywidualnie do rejestru zabytków zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w związku z prowadzonym postępowaniem podatkowym.
Zgodnie bowiem z art. 7 ust 1 pkt. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych - zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty i budynki wpisane indywidualnie do rejestru zabytków, pod warunkiem ich utrzymania i konserwacji zgodnie z przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
Urzędowego potwierdzenia utrzymania i konserwacji kamienicy przy R.[ w K. zgodnie z przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.).
Niezależnie jednak od tego, czy obowiązek wydania zaświadczenia wynika z przepisu prawa, czy wnosi o to strona ze względu na swój interes prawny, postępowanie wyjaśniające poprzedzające wystawienie zaświadczenia pełni rolę pomocniczą przy ustaleniu jego treści. Zakres tego postępowania wyznaczają dwie przesłanki: jest ono dopuszczalne tylko w niezbędnym zakresie i służy jedynie potwierdzeniu faktów wynikających z danych znajdujących się w posiadaniu organu. Powinno zatem odnosić się do faktów i okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestrów czy zbiorów danych.
W przedmiotowej sprawie, w ocenie sądu, organ konserwatorski słusznie odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego, utrzymanie i konserwację zabytkowej kamienicy przy R.[ w K. zgodnie z przepisami ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
Z ustaleń organu wynika bowiem, iż przedmiotowa nieruchomość nie jest utrzymywana i konserwowana zgodnie z przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami.
W posiadaniu organu konserwatorskiego znajdują się protokoły z czynności kontrolnych z których wynika, że zarówno elewacja frontowa, jak i elewacja tylna i boczna, są w złym stanie technicznym. Ponadto w pomieszczeniach widoczne są liczne zawilgocenia, zasolenia oraz występują nieszczelności.
Przeprowadzone czynności kontrolne wykazały, iż skarżący nie wykonał decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2012 r., nakazującej wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie elewacji bocznej oficyny kamienicy położonej przy R.[, od strony R.[...], elewacji bocznych i tylnej oficyny ww. kamienicy od strony ul. B.[...].
Ostatnia kontrola kamienicy, która odbyła się w dniu 15 listopada 2015 r. potwierdziła, że stan techniczny kamienicy pozostaje bez zmian, elewacje wymagają pilnych prac remontowych, w poziomie parteru i piwnic wprowadzone są funkcje gastronomiczne, natomiast pozostałe pomieszczenia są nieużytkowane, bez bieżącej konserwacji, elementy zabytkowe zostały częściowo zdemontowane i wymagają przeprowadzenia konserwacji oraz wyeksponowania.
Sąd podkreśla, że w postępowaniu o wydanie zaświadczenia organ nie modyfikuje treści dostępnych dokumentów i nie jest uprawniony do wydawania zaświadczeń o treści z nimi sprzecznej. Treścią zaświadczenia musi być pozytywne załatwienie wniosku strony ubiegającej się o potwierdzenie faktu. Natomiast w sytuacji, gdy posiadane dokumenty nie pozwalają na uwzględnienie wniosku organ ten może jedynie odmówić wydania zaświadczenia.
Wobec powyższych rozważań, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne.
Zdaniem sądu organ zebrał, rozpatrzył i ocenił materiał dowodowy w sposób prawidłowy i wystarczający dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia z zachowaniem reguł określonych w art. 7 i art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., czemu dał wyraz w uzasadnieniu odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a.
Wbrew zarzutom skarżącego nie doszło do naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając na uwadze, iż w sprawie został dokładnie wyjaśniony stan faktyczny w rozumieniu art. 7 k.p.a. jak również został wyczerpująco rozpatrzony cały materiał dowodowy zgodnie z art. 77 k.p.a., a ponadto postanowienie odpowiada wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.