Uzasadnienie
Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...].10.1998 r., Nr [...] nakazał U. K. rozbiórkę części budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w [...], elementów wyszczególnionych w protokole służbowym z dnia [...].10.1998 r., tj. stropu nad pierwszym piętrem, 80 centymetrów ścian zewnętrznych oraz ściany działowej.
U. K. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].
Decyzją z dnia [...] lipca 2010r [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].
Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia z dnia [...] września 2010r, znak: [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2329/10 oddalił skargę U. K. Skarga kasacyjna U. K. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1841/12.
Pismem z dnia [...].04.2016 r., U.K. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r, Nr [...].
[...] WINB postanowieniem z dnia [...].08.2016 r., znak: WINB-[...], wydanym na podstawie art. 61 a § 1 Kpa, odmówił wszczęcia na wniosek U. K. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...],
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zażalenia U. K. postanowieniem z dnia [...] października 2016r, znak: [...]utrzymał w mocy postanowienie [...] WINB z dnia [...].08.2016 r., znak: WINB- [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że stosownie do art. 61 § 1 k.p.a. gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Powyższy przepis dopuszcza możliwość wydania rozstrzygnięcia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn o charakterze podmiotowym lub przedmiotowym. Niedopuszczalność przedmiotowa zachodzi w szczególności między innymi wtedy, gdy strona wystąpi z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, która była już uprzednio poddana kontroli organu w trybie stwierdzenia nieważności. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Decyzja GINB z dnia [...].09.2010 r. wydana w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., była przedmiotem oceny WSA w Warszawie oraz NSA. Oddalając skargę na decyzję GINB z dnia [...].09.2010 r. WSA w Warszawie, a następnie NSA potwierdziły zatem, że decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r. nie jest obarczona żadną z wad prawnych enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 pkt 1- 7 Kpa.
Organ ponownie kontrolując przedmiotową decyzję w trybie art. 156 § 1 Kpa wypełniłby przesłankę określoną w art. 156 §1 pkt. 3 Kpa, a mianowicie orzekałby w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej opisane rozstrzygnięcie wniosła U. zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez brak doręczenia skarżącej decyzji rozbiórkowej. Kwestią braku doręczenia przedmiotowej decyzji żaden organ się nie zajmował. Decyzja o rozbiórce części domu jest rażąco krzywdząca dla U. K., a jej wykonanie może doprowadzić do katastrofy budowlanej.
Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i postanowienia go poprzedzającego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, oceniając zarzuty skargi jako niezasadne i podtrzymując dotychczas prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest nieuzasadniona.
Zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, zaś w myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest jedynie pod względem zgodności z prawem.
Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., odmawiające wszczęcia na wniosek skarżącej postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji rozbiórkowej Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].
W myśl art. 61 a § 1 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wtedy, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn.
W ocenie Sądu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołując się na art. 61a § 1 k.p.a. trafnie odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych.
Niedopuszczalność przedmiotowa zachodziła gdyż skarżąca po raz kolejny wystąpiła z żądaniem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].
Na wniosek skarżącej złożony w 2010 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) prowadził już raz postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].
Postępowanie to zostało zakończone decyzją z dnia 14 lipca 2010r odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].10.1998 r., Nr [...].
Następnie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2010r, znak: [...] utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 września 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 2329/10 oddalił skargę U. K.. Skarga kasacyjna U. K. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1841/12.
Ponowne wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji wkraczałoby w zakres oceny objętej powagą rzeczy osądzonej.
Organ ponownie kontrolując przedmiotową decyzję w trybie art. 156 § 1 Kpa wypełniłby przesłankę określoną w art. 156 §1 pkt. 3 Kpa, a mianowicie orzekałby w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Odmowa wszczęcia postępowania uniemożliwia rozpoznanie merytoryczne sprawy dlatego niezasadne są zarzuty naruszenia przepisów postępowania.
Prawidłowe rozstrzygnięcie organu i bezzasadność zgłoszonych zarzutów skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.