Uzasadnienie
Strona skarżąca – E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [....] października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia określonych robót budowalnych i prac konserwatorskich w budynkach wchodzących w skład zespołu zabudowy fabrycznej przy ul. S. w W. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozpoczęcia prac zabezpieczających. W uzasadnieniu tego wniosku strona skarżąca podniosła, że podjęła działania zmierzające do ochrony przed uszkodzeniem oraz zniszczeniem zabytku i zamierza przystąpić do wykonania doraźnych prac zabezpieczających w związku z planowaną inwestycją. Wskazała, iż z uwagi na toczące się równolegle postępowanie (znak sprawy: K[...]), które ostatecznie zakończyło się wydaniem decyzji nr [...] nie zachodziły przesłanki do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności przez organ I instancji.
Wykonanie zaskarżonej decyzji w całości oraz we wskazanych w niej terminach doprowadziłoby do podwójnego wykonania prac, niezasadnego ze względów ochrony dóbr zabytkowych z powodu nadmiernej intensywności przez kolejną ingerencję w zabytek, jak i prac naprawczych, dotyczących zabezpieczenia obiektów, które następnie zostaną poddane m.in. restauracji, pracom remontowym przy zachowaniu elewacji, zgodnie z zaleceniami konserwatora. Przesądzają również o powyższym względy ekonomiczne. Wykonanie zaskarżonej decyzji w jej obecnym kształcie spowodowałoby, że środki finansowe przeznaczone na realizację inwestycji polegającej na wykonaniu kapitalnych prac remontowych połączonych z pracami konserwatorskimi zostałyby wyczerpane w wyniku ich zużycia na pokrycie kosztów prac zabezpieczających. Zdaniem strony skarżącej zastosowanie się do nakazu decyzji byłoby uzasadnione jedynie w przypadku gdy nie było możliwe przeprowadzenie remontu kapitalnego.
Strona skarżąca podniosła, że terminy, o których mowa w punkcie II decyzji, są niewystarczające do sporządzenia stosownej dokumentacji wykonawczej oraz uzyskania wymaganych prawem pozwoleń, które umożliwiłyby prawidłowe wykonanie niezbędnych prac, a co za tym idzie wykonalność decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, publ.).
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wykazała, że w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Należy zgodzić się ze stroną skarżącą, że wykonanie zaskarżonej decyzji w całości oraz we wskazanych w niej terminach doprowadziłoby do podwójnego wykonania prac, bowiem tych wskazanych w zaskarżonej decyzji oraz w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] pozwalającej stronie skarżącej na zmianę sposobu użytkowania części poprzemysłowego zespołu zabytkowego na zespół usługowo – handlowy wraz z remontami i pracami zabezpieczającymi budynków należących do tego zespołu, położnego w W. przy ul. S. Strona skarżąca we wniosku zasadnie podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji w jej obecnym kształcie spowodowałoby, że środki finansowe przeznaczone na realizację inwestycji polegającej na wykonaniu kapitalnych prac remontowych połączonych z pracami konserwatorskimi zostałyby wyczerpane w wyniku ich zużycia na pokrycie kosztów prac zabezpieczających. Zastosowanie się do nakazu decyzji byłoby uzasadnione jedynie w przypadku gdy nie było możliwe przeprowadzenie remontu kapitalnego.
Wobec powyższego należało uznać, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie.
Z uwagi na powyższe, zgodnie z art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.