Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy L.W. w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż L. W. prowadzi gospodarstwo domowe z mężem. Wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur w łącznej w wysokości 2700 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni wskazała we wniosku, że posiada dom mieszkalny. Do ponoszonych wydatków zaliczyła utrzymanie domu (w tym opłaty za wodę prąd, ogrzewanie wynosi w okresie zimowym 1000 złotych, natomiast w okresie letnim 500,00 złotych. Nadto ponosi z mężem wydatki na leczenie własne 150,00 złotych i męża 600,00 złotych.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym ma charakter wyjątkowy i jest stosowane tylko w przypadkach osób charakteryzujących się wyjątkowo trudną sytuacją materialną np. osób żyjących w ubóstwie, które są pozbawione środków do życia, a pozyskanie przez nie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie niemożliwe.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Stwierdzono, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawczyni jest osobą na tyle ubogą, że jej rzeczywiste zdolności płatnicze uniemożliwiają wywiązanie się z obowiązku partycypowania w kosztach postępowania sądowo-administracyjnego. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawczyni posiada dom mieszkalny, wspólnie z małżonkiem uzyskują stałe dochody miesięczne z tytułu emerytur w łącznej wysokości 2 700 złotych, nie posiadają nikogo na utrzymaniu. Z wniosku nie wynika, aby wnioskodawczyni z mężem posiadali zobowiązania finansowe (zaległości podatkowe, długi, kredyty, zajęcia komornicze). Okoliczności te świadczą o tym, iż strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przyznanie prawa pomocy.
Podkreślić należy, że przyznanie prawa pomocy nie może być nadużywane w sytuacji, gdy strona posiada stałe dochody. Wnioskodawczyni nie jest pozbawiona środków do życia i pozyskanie kwot na sfinansowanie kosztów udziału w sporze sądowym jest obiektywnie możliwe.
Biorąc pod uwagę stałe dochody w wysokości 2700 złotych miesięcznie uzyskiwane przez wnioskodawczynię wraz z mężem uznano, iż przy racjonalnym gospodarowaniu posiadanymi zasobami pieniężnymi jest w stanie ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.