Uzasadnienie
Dnia 9 stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (data stempla pocztowego), za pośrednictwem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wpłynęła skarga P. K., na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie własne z dnia [...] grudnia 2012 r., zawieszające z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r., utrzymującej w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2007 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r., uchylającej decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2003 r., (udzielającej [...] S.A. pozwolenia na rozbiórkę dziewięciu budynków 1) garażu, 2) fabrycznego, 3) kuźni, 4) warsztatu mechanicznego, 5) biurowego, 6) magazynu B, 7) technicznego, 8) wiaty zabudowanej i kotłowni z podziemnym składem węgla, 9) gospodarczego, znajdujących się na działkach o nr ew. [...] przy ulicy [...], nr ew. [...] przy ulicy [...], nr ew. przy ulicy [...], nr ew. [...] przy ulicy [...], w obrębie [...] Miasta [...] w części dotyczącej pozwolenia na rozbiórkę budynku technicznego – oznaczonego w decyzji numerem 7 oraz wiaty i kotłowni – oznaczonych w decyzji numerem 8 i w tej części nakładającej obowiązek zgłoszenia – a w pozostałym zakresie utrzymującej decyzję w mocy.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2013 r. Przewodnicząca Wydziału VII wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na wyżej opisane postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r.
W dniu [...] marca 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył na formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 11 marca 2013 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata oraz w pozostałym zakresie wniosek oddalił.
Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 16 kwietnia 2013 r.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2013 r., jednakże wysłał go w dniu [...] kwietnia 2013 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał sprzeciw skarżącego w załączeniu do pisma z dnia [...] maja 2013 r., które zostało złożone w dniu [...] maja 2013 r. na biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., od postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. (postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy) strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia, natomiast zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2013 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 kwietnia 2013 r. Zatem termin ustawowy na wniesienie sprzeciwu upłynął w dniu 23 kwietnia 2013 r.
Skarżący został prawidłowo pouczony, iż na powyższe postanowienie przysługuje sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie zostanie odrzucony.
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2013 r., jednakże wysłał go w dniu [...] kwietnia 2013 r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zamiast prawidłowo bezpośrednio do Sądu.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismo skarżącego złożył na biurze podawczym sądu w dniu [...] maja 2013 r. (data prezentaty Sądu).
W powyższych okoliczności Sąd uznał, iż sprzeciw skarżącego został wniesiony z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu, bowiem, w tym konkr4etnym przypadku, datą wniesienia sprzeciwu jest data jego przekazania przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Sądu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.