Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi P.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] oddalił skargę.
W dniu 5 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że nie mógł dotrzymać terminu i osobiście stawić się na rozprawę w dniu 12 czerwca 2013 r. ze względu na umieszczenie go bez jego zgody w [...] Specjalistycznym Centrum Zdrowia im. prof. J. M. od dnia 4 czerwca 2013 r. do dnia 28 czerwca 2013 r. Na potwierdzenie pobytu w szpitalu wnioskodawca dołączył kartę informacyjną leczenia.
Wnioskodawca zaznaczył, że nie miał możliwości powiadomienia Sądu o swojej nieobecności na rozprawie i "pozbawieniu go wolności".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (wyrok NSA z dnia 11 lutego 2003r., II SA 4162/01). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., V SA 793/03).
W niniejszej sprawie skarżący zachował siedmiodniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 12 czerwca 2013 r., jak również wykazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Jako datę ustania przyczyny uchybienia terminu przyjęto dzień 28 czerwca 2013 r. tj. dzień wyjścia skarżącego ze szpitala. W dniu 5 lipca 2013 r. (data stempla biura podawczego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 12 czerwca 2013 r. wraz z dołączonym wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a zatem z zachowaniem siedmiodniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia.
Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący podał fakt, iż został umieszczony wbrew jego woli w [...] Specjalistycznym Centrum Zdrowia im. prof. J. M. od dnia 4 czerwca 2013 r. do dnia 28 czerwca 2013 r., o czym nie mógł powiadomić Sądu. Skarżący dodał, że zamierzał uczestniczyć w rozprawie, jednak wskutek umieszczenia go w szpitalu nie było to możliwe, jak również złożenie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu.
W ocenie Sądu, mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić należy, iż strona bez własnej winy uchybiła terminowi, a uchybienie to pociąga ujemne dla niej skutki. Z tego względu, przywrócono skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu wydanego w dniu 12 czerwca 2013 r. Uznano, iż skarżący uprawdopodobnił i udokumentował, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Wniosek ten został złożony w ustawowym siedmiodniowym terminie od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonano czynności, której skarżący nie dokonał w terminie., tj. złożono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.