Uzasadnienie
W dniu 22 listopada 2012 r. (data stempla pocztowego) J. we W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Przy odpowiedzi na skargę zostały przekazane do Sądu dwa egzemplarze skargi - podpisany przez komandora P.O. oraz egzemplarz, na którym widnieją podpisy komandora P.O. oraz wicekomandora W.R.
Ponieważ do żadnego z nadesłanych egzemplarzy skargi nie załączono dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do podpisania skargi przez ww. osoby, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 grudnia 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 lutego 2013 r. (k. 50 akt sądowych).
Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł więc na dzień 6 marca 2013 r.
W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wskazać trzeba, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w cytowanym przepisie, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, o czym stanowi art. 29 p.p.s.a.
Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a., stanowi brak formalny, którego usunięcia polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Regulacje te odczytywane łącznie mają na celu usunięcie wątpliwości w kwestii dla sprawy kluczowej, czyli ustalenia, czy pismo zostało wniesione przez osobę uprawnioną (vide postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 1463/12, Lex nr 1239308).
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.