Uzasadnienie
W dniu 4 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony I.D. w dniu 3 lipca 2009r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku w dniu 10 sierpnia 2009r. (data nadania w UP - 3 sierpnia 2009r.) złożyła uczestniczka postępowania I.D. reprezentowana przez adwokata A.J.
Postanowieniem z dnia 14 września 2009r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną I. D. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż pełnomocnik I.D. – adw. A.J. wniósł skargę kasacyjną bez uiszczenia należnej opłaty sądowej w wysokości 100 zł.
Powyższe postanowienie doręczono pełnomocnikowi uczestniczki postępowania I.D.w dniu 29 września 2009r.
W związku z brakiem zaskarżenia powyższego postanowienia postanowieniem z dnia 2 grudnia 2009r. stwierdzono, iż wyrok z dnia 4 czerwca 2009r. stał się prawomocny od dnia 2 listopada 2009r.
Pismem z dnia 26 stycznia 2010r. (data wpływu do Sądu – 23 luty 2010r., data nadania w UP 19 luty 2010r.) I.D. oraz M.B. wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 4 czerwca 2009r. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż stosowna opłata została uiszczona na poczcie w dniu, w którym wysłali skargę kasacyjną tj. w dniu 3 sierpnia 2009r. Wskazali, iż nie mogą ponosić odpowiedzialności za Pocztę Polską. W dowód na to, iż opłata została uiszczona przedstawiono w piśmie dwóch świadków obecnych przy wpłacie. Oświadczono ponadto, iż dowód uiszczenia opłaty sądowej dołączono do skargi kasacyjnej kierowanej w tym dniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W ocenie Sądu wniosek I.D. i M. B. nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Wyrok z dnia 4 czerwca 2009r. jest prawomocny wobec prawomocnego odrzucenia skargi kasacyjnej postanowieniem z dnia 14 września 2009r., które to postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi I.D. w dniu 29 września 2009r.
W odniesieniu do twierdzeń zawartych w piśmie z dnia 23 lutego 2010r. (data wpływu do Sądu) zawierającego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, iż wnioskodawczyni uiściła należny wpis od skargi kasacyjnej wskazać należy, iż w aktach sprawy (k.
96) znajduje się dowód nadania przekazu pocztowego w kwocie 10 zł na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego (ul. Jasna 6 w Warszawie) opatrzony pieczęcią Urzędu Pocztowego w T. z taką samą datą nadania jaka widnieje na kopercie zawierającej skargę kasacyjną. Uznać należy w związku z powyższym, że twierdzenie I.D., iż uiściła wpis sądowy od skargi kasacyjnej jest niewiarygodne.
Ponadto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać za spóźniony, albowiem w dniu 29 września 2009r. pełnomocnik wnioskodawczyni otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu braku uiszczonego wpisu. Należy więc przyjąć, iż wnioskodawczyni wiedziała o okolicznościach z powodu których aktualnie wnosi o przywrócenie terminu już od dnia doręczenia postanowienia z dnia 14 września 2009r. Jak już wspomniano zgodnie z art. 87 § 1 i § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, której strona nie dokonała w terminie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.