Uzasadnienie
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 3 października 2019 r., sygn. akt IV SPP/Wa 51/19, umorzył postępowanie w zakresie zwolnienia A. P. od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi A. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2018 r. sygn. akt I OZ 1866/17.
Od powyższego postanowienia referendarza A. P., pismem z 29 października 2019 r. (data złożenia na biurze podawczym) wniosła sprzeciw.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 listopada 2019 r., sygn. akt IV SPP/Wa 51/19, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego.
Ponadto, w odrębnym piśmie z 28 listopada 2019 r., skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z 19 listopada 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania sadowego podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325) można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
Z treści tego przepisu wynika zatem, że można żądać wznowienia postępowania (z przyczyn, o których mowa w art. 271 i art. 272 ustawy), które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 210/12, dostępne w bazie internetowej pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji, skarga o wznowienie postępowania wniesiona przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego postępowanie objęte wnioskiem o wznowienie jest przedwczesna i podlega odrzuceniu (por. np. postanowienie NSA z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I FSK 1048/11).
Ponadto, przedmiotem wznowienia mogą być zarówno wyroki, jak i postanowienia, ale wyłącznie kończące postępowanie sądowe, a więc orzeczenia, które rozstrzygają sprawę (art. 132 tej ustawy), czyli orzekają merytorycznie – co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej, oraz które w inny sposób kończą postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej (art. 160-165, art. 173 § 1 tej ustawy). Powołany przepis art. 270 nie obejmuje natomiast możliwości wznowienia postępowania incydentalnego - wpadkowego, to jest zakończonego prawomocnym postanowieniem niekończącym postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej. W konsekwencji nie jest możliwe wznowienie postępowania w stosunku do orzeczenia rozstrzygającego kwestię wpadkową.
W tym miejscu wyjaśnić należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy nie jest wydawane w postępowaniu samodzielnym i odrębnym, ale w postępowaniu inicjowanym skargą do sądu administracyjnego. Nie rozstrzyga ono zatem i nie kończy żadnego postępowania sądowego, z tego względu nie może być przedmiotem skargi o wznowienie. Jednoczesnie, w przepisach art. 270-285 powołanej ustawy, nie ma mowy o podstawach do wznowienia prawomocnie zakończonej sprawy wskutek wzruszenia orzeczenia niekończącego postępowania w sprawie (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 czerwca 2006 r., sygn. akt I GZ 2/06, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego, na podstawie art. 280 § 1 powołanej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.