Uzasadnienie
W dniu 17 marca 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek M. O. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Strona utrzymuje się z emerytury męża w wysokości 2610 zł. Posiadany majątek obejmuje dom o pow. użytkowej 89 m2, dodatkowo posiada dwie nieruchomości rolne o pow. 0,23 ha każda. Dodała, że posiada 50.000 oszczędności na funduszu inwestycyjnym. Do wydatków miesięcznych zaliczyła – opłaty związane z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania – 500 zł. Leki – około 500 zł. miesięcznie. Wnioskodawczyni dodała, że są z mężem osobami schorowanymi.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych lub opłacenie zawodowego pełnomocnika.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni uznać należy, iż nie jest uzasadnione przychylenie się do wniosku i przyznanie stronie prawa pomocy. Wnioskodawczyni nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sadowych i opłacić zawodowego pełnomocnika. Wnioskodawczyni wraz z mężem nie mają nikogo na utrzymaniu, posiadają stałe źródło dochodu, z którego potrafią odkładać oszczędności i gromadzić je na funduszu inwestycyjnym. Oznacza to że wnioskodawczyni posiada płynność finansową. Z tych względów wniosek oddalono.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).