Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 lipca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2996/12

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły przewodniczący
Sędzia WSA Izabela Ostrowska przewodniczący
sekr. sąd. Ewa Sawicka protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 18 lipca 2013 r.
Sprawa
sprawy ze skargi Instytutu [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2012 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego Instytutu [...] Sp. z o.o. w [...] kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. ([...])

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], dalej SKO, na podstawie art. 127 kpa w zw. z art. 17 pkt 1 kpa i art. 1 i 2 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856) - stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez Instytut [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Prezydenta [...]z dnia [...] kwietnia 2012 r. ([...]) o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego, że lokal nr 408 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym z częścią usługową, handlową i hotelową zlokalizowanym (dz. nr [...], obr. [...]) przy ul. [...] w [...] jest lokalem samodzielnym.

Organ wyjaśnił, że warunkiem skuteczności zażalenia jest jego wniesienie z zachowaniem 7 dniowego terminu wskazanego w art. 141 § 1 i § 2 kpa. Uchybienie temu terminowi obliguje organ, zgodnie z art. 144 w zw. z art. 134 kpa, do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

Organ wskazał, że ww. postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r. zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony w trybie art. 44 kpa. Z adnotacji i pieczęci zamieszczonych na kopercie wynika, że przesyłkę nadano w urzędzie pocztowym 18.04.2012r., awizowano po raz pierwszy 23.04.2012r., a po raz drugi 30.04.2012r. Przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 08.05.2012r., co oznacza, że przechowywana była przez 14 dni, licząc od daty pierwszego awiza. Na przesyłce widnieje informacja o sposobie zawiadomienia o niej adresata. Zażalenie na postanowienie złożono 31.05.2012r. Nie został zatem zachowany termin ustanowiony w art. 141 § 2 kpa.

Organ zaznaczył, że wprawdzie, jak informuje Wnioskodawca o wydaniu postanowienia dowiedział się dopiero w dniu 23.05.2012r. i w dniu 31.05.2012r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jednak postanowieniem z dnia [...] października 2012r. ([...]) SKO odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie, powołując się na niedopełnienie przesłanki wynikającej z art. 58 § 2 kpa, tj. niedochowanie 7- dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Skargę na powyższe postanowienie wniósł Instytut [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zarzucając naruszenie art. 144 w zw. z art. 134 kpa wobec przyjęcia, że uchybiono terminowi do wniesienia zażalenia, w sytuacji gdy wraz zażaleniem złożono prośbę o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, w związku z którą postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. organ odmówił przywrócenia ww. terminu, mimo że spełniono wszystkie przesłanki konieczne do jego przywrócenia.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji.

Skarżący podniósł, że wyczerpująco wykazał w prośbie o przywrócenie terminu, że niedochowanie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. ([...]) nastąpiło bez jego winy. Dodał, że dochował terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia, bowiem przyczyna uchybienia ustąpiła w dniu 23 maja 2012 r. (tj. w dniu, w którym Spółkę poinformowano o wydaniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2012 r. ([...]) Spółka złożyła prośbę 30 maja 2012 r., a nie 31 maja 2012 r. jak przyjęło SKO. Wskazała, że wyczerpująco opisała okoliczności dotyczące prośby o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w skardze na postanowienie SKO w [...] z dnia [...] października 2012 r. ([...]) oraz przedłożyła na tę okoliczność wraz ze wskazaną skargą stosowne dokumenty.

W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa.

Poddanym kontroli Sądu postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. ([...]) SKO, na podstawie art. 134 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez Instytut [...] Sp. z o.o. na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. ([...]).

Postanowienie to zapadło w konsekwencji negatywnego załatwienia wniosku skarżącej - postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. ([...]) o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie Prezydenta [...].

Powołane postanowienie z dnia [...] października 2012 r. zostało również zaskarżone przez skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 2995/11 skargę uwzględnił i uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd uznał to postanowienie za wadliwe z tego względu, że nie zostało poprzedzone wyczerpująco przeprowadzonym postępowaniem wyjaśniającym, w zakresie mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Organ nie zbadał bowiem w sposób wyczerpujący, czy postanowienie organu I instancji zostało doręczone na właściwy adres oraz czy skarżąca zachowała 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia.

Wyrok ten musiał wziąć pod uwagę Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Nadal bowiem do rozstrzygnięcia pozostają kwestie, na które zwrócił uwagę Sąd w powołanym wyżej wyroku.

W powyższej sytuacji nie można było rozstrzygnąć co do prawidłowości zastosowanie art. 134 kpa w niniejszej sprawie. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wskazuje, że powtórzono błędy popełnione w postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. odmawiającym przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. W szczególności nie zbadano, czy w istocie skarżąca uchybiła terminowi do złożenia zażalenia, skoro nie ustalono, czy postanowienie zostało doręczone na prawidłowy adres, a niewątpliwie okoliczność ta mogła mieć znaczenie dla ustalenia, czy zachodzi podstawa do zastosowania art. 134 kpa.

Zdaniem Sądu takim działaniem organ naruszył art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa w zw. z art. 134 kpa.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy SKO winno uzależnić rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie od wyniku postępowania toczącego się w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012r. ([...]).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ppsa, orzekł jak w pkt I i II sentencji.

O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 i art. 250 ppsa w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. - w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), na które składają się kwoty: 100 zł z tytułu uiszczonego wpisu od skargi, 240 zł z tytułu opłat za czynności adwokackie oraz 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.