Uzasadnienie
W dniu 19 grudnia 2012 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na odmowę wydania identyfikatorów na wjazd na drogi wojewódzkie wydaną przez [...] Zarząd [...] w dniu [...] listopada 2012 r.
Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2013 r. wezwano skarżącego do nadesłania odpisu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa złożonego przed wniesieniem skargi do sądu – w terminie 7 dnia pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że nie wnosił "odwołania" od zaskarżonego aktu bowiem w pouczeniu wskazano, iż przysługuje mu skarga do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. 2012r., poz. 270), zwanej dalej ustawą, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Jak wskazano na wstępie, przedmiotem skargi jest odmowa wydania identyfikatorów na wjazd na drogi wojewódzkie. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zaskarżona czynność mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, stanowi bowiem czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień wynikających z przepisów prawa i, jako taka, podlega kognicji Sądu.
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie, skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa.
Jednocześnie, w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a, skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, przed wniesieniem skargi do Sądu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Sygn. akt VII SA/Wa 2997/12