Uzasadnienie
Skarżąca – R. F. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r. znak: [...], którą odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...]. Podała, że wstrzymanie wykonania tej decyzji jest niezbędne z powodu prawdopodobieństwa wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wskazała, że realizacja tej inwestycji przez inwestora może narazić go na niepotrzebne straty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanka wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004).
W orzecznictwie wskazuje się jednak, że aby sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą określone w nim przesłanki (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 2060/11, postanowienie NSA z dnia 18 października 2011 r. sygn. II GSK 1799/11, postanowienie NSA z dnia 3 października 2011 r. sygn. FSK 1427/11).
W niniejszej sprawie skarżąca nie uzasadniła należycie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji przez pryzmat wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. We wniosku skarżąca nie wykazała wprost w czym miałyby się wyrażać nieodwracalne skutki oraz znaczna szkoda. Należy zauważyć, że za uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie można uznać ogólnych twierdzeń skarżącej, że na skutek wykonania wskazanej decyzji poprzez wybudowanie na działce sąsiedniej budynków mieszkalnych zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tym bardziej że realizacja tej inwestycji przez inwestora może narazić go na niepotrzebne straty.
W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Należy zauważyć, że ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Zaistnienia takich skutków szczegółowo skarżąca we wniosku nie przedstawiła. Ponadto Sąd, będąc właściwy do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności.
W niniejszej sprawie uwzględniając interesy wszystkich stron postępowania w uznaniu Sądu nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę. Należy bowiem zaznaczyć, że prowadzenie przez inwestora prac budowlanych, zanim Sąd rozstrzygnie wniesioną skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Legionowskiego z dnia [...] września 2014 r., którą odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2014 r. udzielającej pozwolenia na budowę – odbywa się na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien być świadomy, że niekorzystne dla niego rozstrzygniecie wiązać się może z wszczęciem odpowiedniej procedury.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.