Uzasadnienie
W dniu 18 stycznia 2013 r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy E. B., w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku przedstawiła swoją sytuację finansową, majątkową i rodzinną. Do wniosku załączyła dołączyła dokument potwierdzający wysokość pobieranego świadczenia emerytalnego.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a)
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.
Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.
W niniejszej sprawie stwierdzono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
We wniosku wnioskodawczyni wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotnym i niepełnosprawnym synem. Podała, że wspólnie z synem utrzymują się z dochodów przez nią uzyskiwanych z tytułu emerytury w wysokości 2.119,68 złotych brutto (1423 złotych netto) miesięcznie.
Skarżąca wskazała, że jest właścicielką domu "bliźniaka" o pow. 123 m². Zaznaczyła, że w domu którym zamieszkuje egzystuje od 10 lat bez ciepłej wody, gazu, z przeciekającym dachem. Dodała, że inspektor nadzoru budowlanego potrąca jej z emerytury kwotę 523,00 złotych miesięcznie tytułem kary za nie wykonanie remontu w wyznaczonym przez nadzór budowlany terminie.
Oświadczyła, że nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wyszczególniła, że miesięcznie ponosi następujące wydatki: opłatę za gaz w wysokości 119,03 złotych, opłatę za energię w wysokości 152,00 złotych, opłatę za wodę i ścieki w wysokości 107,04 złotych, wywóz śmieci 41,38 złotych, opłatę za telefon 82,00 złotych, podatek od nieruchomości 107,00 złotych i 22,00 złotych, spłata kredytu 200,00 złotych, zakup lekarstw 160,00 złotych, środki czystości 90,00 złotych.
W świetle powyższych danych uznano, że sytuacja materialna wnioskodawczyni jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód z jakiego utrzymuje się wnioskodawczyni wraz z synem jest niski, pozwala jedynie na skromną egzystencję.
Z tego też względu uznano, że wnioskodawczyni nie jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach prowadzonego postępowania w jakimkolwiek zakresie.
W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawczyni kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.