Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: Kpa), po rozpatrzeniu odwołania K. G. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].08.2010r., znak:
[...], odmawiającej wszczęcia postępowania zakończonego decyzją [...] WINB z dnia [...].03.2010r., znak: [...] w sprawie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej o wym. po obrysie zewn. 4,80 x 4,80 i wys. 3,50 m, wybudowanego na działce nr [...] w [...],, uchylił w całości zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].08.2010r., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2010r., znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku K. G., na podstawie art. 149 § 3 K.p.a. odmówił wznowienia postępowania zakończonego w/w decyzją [...] WINB z dnia [...] marca 2010r., znak: [...], uznając, że wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, niedopuszczalne byłoby wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją, którą to decyzję poddano wcześniejszej kontroli Sądu.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylając decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdził,że wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 149 § 3 Kpa., może nastąpić tylko z trzech następujących przyczyn: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną; podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu, o jakim mowa w art. 148 § 1 i 2 Kpa.; w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 Kpa. (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 21,08.2008r., II SA/Bk 337/08).
Główny inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał ponadto, że w przedmiotowej sprawie organ wojewódzki nawet nie zbadał w pierwszej fazie postępowania, czy podanie o wznowienie postępowania spełnia wszystkie wymogi formalne, w szczególności czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie określonym w art. 148 Kpa., tj. czy ustawowy termin jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie został zachowany. Natomiast uchybienie tego VII SA/Wa 319/11 terminu przez stronę byłoby dopiero podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła K. G., która wniosła o uchylenie zaskarżanej decyzji i zobowiązanie organu drugiej instancji do wydania decyzji uwzględniającej jej żądanie.
Zdaniem skarżacej organ odwoławczy nie zajął stanowiska mającego na celu potwierdzenie jej argumentów i nie podjął żadnych rozstrzygnięć merytorycznych mimo że a sprawa dotyczy Skarżacej, skoro mieszka wraz z dziećmi o obiekcie przeznaczonym do rozbiórki.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269)zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, tj. w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, albo co prawda postępowanie takie przeprowadził, ale w rażący sposób naruszono w nim przepisy procesowe. W orzecznictwie NSA powszechnie przyjęto, że wydanie decyzji kasacyjnej stanowi wyjątek od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu odwoławczym, a zatem nie może być ona podjęta w innych sytuacjach niż te, które zostały określone w art. 138 § 2. Niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. (Por. np. wyroki: z 10 kwietnia 1997 r., I SA/Po 1237/96; z 16 czerwca 1997 r" II SA/Kr 2024/96 i z 28 maja 1998 r" I SA/Lu 519/97, I SA 343/00).
W wypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego jest rozstrzygnięcie kasatoryjne, rolą sądu jest dokonanie oceny, czy organ wydający rozstrzygnięcie nie przekroczył swoich tak ocenianych uprawnień a określonych w przepisie art. 138 § 2 k.p.a.
Podstawą podjęcia kwestionowanego rozstrzygnięcia było stwierdzenie, że organ I instancji nie przeprowadził wstępnego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie czy podanie o wznowienie postępowania spełnia wszystkie wymogi formalne oraz czy w sprawie możliwe jest wznowienie postępowania odmawiając wznowienia postępowania ze względów przedmiotowych wskazując, że wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją jest niedopuszczalne ponieważ kwestionowaną decyzję poddano wcześniejszej kontroli Sądu.
W związku z powyższym zauważyć należy, ze ustawy procesowe, które regulują postępowanie administracyjne i sądowo-administracyjne nie zawierają unormowań dot.
wzajemnych relacji pomiędzy wnioskiem o wznowienie postępowania a skargą dot.
zakończonego ostateczną decyzją administracyjną postępowania administracyjnego.
Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a.
Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania jest dwuetapowe. W pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji bada, czy podanie o wznowienie postępowania wniosła strona, czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowieniowe, a także czy został zachowany termin do złożenia podania określony w art. 148 Kpa. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Oceniając w oparciu powyższe kryteria każdy wniosek o wznowienie postępowania zgodzić się należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania, o jakiej mowa w art. 149 §3 K.p.a. może nastąpić tylko z trzech następujących przyczyn: podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną; podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione po upływie terminu, o jakim mowa w art. 148 § 1 i 2 Kpa.; w podaniu o wznowienie nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 Kpa.
Biorąc pod uwagę, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpatrując przedmiotową sprawę nawet nie zbadał w pierwszej fazie postępowania, czy podanie Skarżącej o wznowienie postępowania spełnia wszystkie wymogi formalne VII SA/Wa 319/11 zasadne było uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia celem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, ponieważ przeprowadzenie takiego postępowania przez organ odwoławczy przekroczyłoby zakres wynikający z art. 136 Kpa, a wydanie merytorycznej decyzji mogłoby pozbawić stronę prawa odwołania, stanowiłoby też naruszenie zasady dwuinstancyjności wynikającej z treści art. 15 Kpa.
Zauważyć przy tym należy, że w sprawie interesu prawnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010r., wypowiedział się już prawomocnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 15 września 2010 r. Sygn akt II SA/Kr 682/10, w którym ocenił interes prawny Skarżącej w sprawie objętej wnioskiem o wznowienie, jako co najwyżej interes faktyczny.
W tym stanie rzeczy zarzut Skarżącej dotyczący naruszenia art. 138 § 2 Kpa jest bezzasadny.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) skargę oddalił.