Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] Starosta [...], po rozpoznaniu wniosku B. T., działając na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – zwanej dalej k.p.a., odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty [...] z dnia [...] września 2008 r., Nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na dz. nr ew. [...] w K., gm. B. Po rozpoznaniu odwołania B. T. od w/w decyzji, zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., znak: [...], którą organ, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ II instancji zauważył, że przed wznowieniem postępowania administracyjnego organ administracji publicznej ma obowiązek sprawdzić dopuszczalność wznowienia postępowania tj., to czy: 1) sprawa została rozstrzygnięta decyzją ostateczną, 2) wystąpiła jedna z wyczerpująco wyliczonych w art. 145 § 1 pkt 1-8 i art. 145a § 1 k.p.a. podstaw prawnych wznowienia, 3) został zachowany termin jednego miesiąca o którym mowa w art. 148 k.p.a. Organ zauważył także, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Ponadto organ wskazał, iż to na stronie spoczywa ciężar udowodnienia tego kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się ona o wydaniu decyzji oraz tego czy zachowała jednomiesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a.
Wojewoda [...] w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. podniósł, iż z akt sprawy wynika, że B. T. w swoim piśmie z dnia 9 września 2009 r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w [...] dotyczącym wznowienia postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] stwierdził m.in., że "poinformowałem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] - pismem z dn. 15.07.2009 r. zgodnie ze wskazówkami pracowników Wydziału Architektury i Budownictwa w [...]". Z przywołanego stwierdzenia wnioskodawcy zdaniem organu odwoławczego można jedynie domniemywać, że wnioskodawca dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w dniu 15 lipca 2009 r. Jednocześnie organ II instancji zauważył, że B. T. w odwołaniu jednoznacznie już wskazał datę dowiedzenia się o podstawie wznowienia postępowania stwierdzając m.in., że "O podjęciu budowy przez mojego sąsiada z działki zorientowałem się w ostatnich dniach czerwca b.r., gdy były już zalane fundamenty w gruncie.
Pan M. odpowiedział mi, że ma zgodę na budowę domu i zatwierdzony plan budowy". "W dniu 14.07. udałem się do Wydziału Architektury i Budownictwa w [...] informując, że budowany przez p. M. dom jest w zbyt bliskiej odległości od granicy. Panie przyjmujące moje uwagi, przejrzały teczkę z zatwierdzonym planem i stwierdziły, że nie mam racji i wszystko jest zgodne z prawem".
Mając na uwadze te okoliczności Wojewoda [...] uznał, iż termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania określony w art. 148 § 2 k.p.a. został przekroczony przez B. T., a organ I instancji prawidłowo postąpił wydając decyzję o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w miejscowości S., ul. [...], na terenie działki o nr ew. [...] w obrębie B. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wymienioną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. złożył B. T. wnosząc o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.).
W niniejszej sprawie kontrolowane przez Sąd decyzje administracyjne naruszają przepisy prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie. Sąd zastosował również przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) z uwagi na to, iż wady postępowania dotyczą zarówno decyzji organu I jak i II instancji.
Z akt sprawy wynika, iż podjęcie decyzji nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 k.p.a. Organ nie zgromadził bowiem całego materiału dowodowego stosownie do obowiązków wynikających z art. 7 k.p.a.
Skarżący w dniu 15 lipca 2009 r. złożył ustnie zawiadomienie do organu – Starosty [...] - że w sąsiedztwie jego domu rozpoczęte zostały prace budowlane, o których go wcześniej nie poinformowano. W dniu 15 lipca 2009 r. pouczony przez pracownika organu architektoniczno budowlanego złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo, iż nie został powiadomiony przez Starostę Powiatowego o wydaniu decyzji o zabudowie. O piśmie wniesionym do nadzoru budowlanego skarżący wspominał również we wniosku skierowanym do Starosty Powiatowego o wznowienie postępowania. Wbrew obowiązkom wynikającym z art. 7 k.p.a. Starosta Powiatowy nie zapoznał się z treścią pisma skarżącego z dnia 15 lipca 2009 r. mimo, iż z materiału dowodowego wynikało, że istnieje prawdopodobieństwo, iż pismo, o którym mowa wyżej zawierało w swej treści elementy wniosku o wznowienie postępowania, a w szczególności wskazanie podstawy wznowieniowej – brak udziału strony - w skonkretyzowanym postępowaniu prowadzonym przez ten organ.
Uwadze organów uszło, iż w przypadku stawiennictwa osoby zainteresowanej w sprawie na organie ciąży obowiązek sporządzenia protokołu z przyjęcia interesanta oraz zapisania wszelkich wniosków formułowanych pod adresem organu. Brak takiego protokołu narusza art. 14 w związku z art. 67 § 2 pkt 1 k.p.a. Uchybienia organu związane z naruszeniem art. 7 k.p.a. spowodowały, iż rozpoznanie sprawy nastąpiło na podstawie niepełnego materiału dowodowego, a zatem z naruszeniem art. 77 i 80 k.p.a.
Z tych przyczyn należało uznać, iż powyżej wskazane naruszenia mogły mieć wpływ na rozpoznanie sprawy i prawidłowość zastosowania w niniejszej sprawie art. 149 § 3 k.p.a. w związku z art. 148 k.p.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ winien mieć na uwadze nie tylko treść pisma skarżącego z dnia 15 lipca 2009r. lecz także konsekwencje wynikające z art. 65 § 2 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) uchylił decyzję organu I i II instancji. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.