Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie Fundacja "[...] [...], pismem z dnia 19 listopada 2009 r., na podstawie art. 30 ust.
2. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118) zgłosiła do Wojewody [...], zamiar wykonania robót budowlanych tj rekonstrukcji budynku drewnianego z 1891 roku polegającej na konserwacji elementów drewnianych i uzupełnieniu ubytków, uszkodzeń i zniszczeń według zamieszczonych rysunków zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] przy ul. Ż.w K..
Wojewoda [...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. znak: [...] na podstawie art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późniejszymi zmianami) w związku z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. 2006r. Nr 156, poz.1118 z późniejszymi zmianami), przekazał Prezydentowi Miasta K. w/w zgłoszenie dot. zamiaru wykonania robót budowlanych przez Fundację "[...]" [...]
Na ww. postanowienie Wojewody [...] Prezes ww. Fundacji B. B. w dniu [...] grudnia 2009 r. złożyła zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji uzasadniając, że obiekt, który ma być remontowany znajduje się w obrębie planowanej od 1960 roku drogi i w związku z tym podlega rozpatrzeniu przez Wojewodę [...], zgodnie z art 82 ust 3 poz. 3 i 3a wskazując przepisy k.p.a., a zapewne mając na myśli przepis Prawa budowlanego
Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, postanowieniem z dnia [..] stycznia 2010 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r., wskazując w uzasadnieniu, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Minister wskazał, że zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 m.in. wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1 tj. remontów istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. W myśl art. 82 ust. 2 organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, jest starosta. Wskazał, że zgodnie z art. 82 ust. 3 ww. ustawy wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty oraz organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych wskazanych w tym ustępie.
Przedmiotem wniosku Fundacji,,[..] [...] jak słonce na przyszłość z dnia 19 listopada 2009 r. było zgłoszenie wykonania robót budowlanych dotyczących remontu budynku drewnianego. Nie jest to więc obiekt, o którym mowa w ww. przepisie. Przedmiotowa inwestycja znajduje się na działce prywatnej, która nie stanowi terenu kolejowego jak również zamkniętego. Z przekazanych dokumentów wynika też, iż nie jest ona obiektem lub urządzeniem służącym do utrzymania dróg i transportu drogowego w zakresie dróg publicznych krajowych i wojewódzkich.
Zdaniem Ministra, Wojewoda [...] słusznie postąpił przekazując ww. wniosek Fundacji — Prezydentowi Miasta K., jako organowi właściwemu do załatwienia przedmiotowej sprawy.
W skardze skierowanej do Sądu, Fundacja "[...]" [..] wnosi o unieważnienie przedmiotowego postanowienia ze względu na konflikt interesów Prezydenta Miasta K., organu rozpatrującego sprawę remontu budynku, z jego własnym wnioskiem w sprawie przebicia ul. Ż. w K..
W związku z powyższym wniosek o wydanie decyzji przez Organ Nadrzędny lub uprawniony inny Organ I instancji o rozpatrzenie sprawy był zasadny.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wskazuje, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednocześnie związanych zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Art. 19 K.p.a. nakłada na organy administracji publicznej obowiązek kontroli właściwości do rozstrzygnięcia danej sprawy. A zatem po otrzymaniu podania organ administracji zobowiązany jest zbadać swą właściwość rzeczową, miejscową, jak i funkcjonalną.
Ustawodawca określił przy tym daleko idące konsekwencje nieokreślenia lub nieprawidłowego określenia tej właściwości przez organy wskazując w art. 156 §1 pkt. 1 kpa, że decyzja, która została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości jest nieważna. Mając na uwadze powyższy obowiązek organów administracji (kontroli z urzędu swej właściwości) ustawodawca w art. 65 §1 wskazał, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje go do organu właściwego.
Zatem przed podjęciem działań merytorycznych w związku z otrzymaną korespondencją organ administracji publicznej obowiązany jest przez prawo w pierwszej kolejności do ustalenia stanu faktycznego a następnie do sprawdzenia, czy posiada stosowne kompetencje do rozpatrzenia danej sprawy. W razie wątpliwości co do treści oraz zakresu wniosku - organ powinien wezwać wnioskodawcę do wyjaśnienia lub doprecyzowania treści pisma.
Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3 m.in. wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1 tj. remontów istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków.
W myśl art. 82 ust. 2 organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, jest starosta.
Zgodnie z art. 82 ust. 3 pkt. 3 i 3a Prawa budowlanego na który powołuje się strona skarżąca wojewoda jest organem administracji architektoniczno-budowlanej wyższego stopnia w stosunku do starosty oraz organem pierwszej instancji w sprawach obiektów i robót budowlanych:
- 3) dróg publicznych krajowych i wojewódzkich wraz z obiektami i urządzeniami służącymi, do utrzymania tych dróg i transportu drogowego oraz sytuowanymi w granicach pasa drogowego sieciami uzbrojenia terenu - niezwiązanymi z użytkowaniem drogi, a w odniesieniu do dróg ekspresowych i autostrad - wraz z obiektami i urządzeniami obsługi podróżnych, pojazdów i przesyłek;
3a) usytuowanych na obszarze kolejowym;
Jeżeli więc, inwestor - Fundacji "[...].[...] jak słonce na przyszłość kieruje zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na rekonstrukcji budynku drewnianego z 1891 r. zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] przy ul. Ż.w K. do Wojewody mimo, że nie jest to obiekt, o którym mowa w ww. przepisie to obowiązkiem Wojewody [...], stosownie do przepisu art. 65 § 1 w związku z art. 63 § 1 KPA, było przekazanie ww. wniosek Fundacji do organu właściwego do załatwienia przedmiotowej sprawy w tym przypadku do Prezydenta Miasta K. Odnosząc się do skargi Fundacji, w której Skarżąca Fundacja zarzuca konflikt interesów organu rozpatrującego sprawę Prezydenta Miasta K. z jego własnym wnioskiem w sprawie przebicia ul. Ż. w K., należy zauważyć, iż organy nie rozpatrywały wniosku Fundacji o wyłączenie określonego organu lecz o ustalenie jego właściwości organu do którego powinno być skierowane zgłoszenie.
Z tych względów - na podstawie art. 151 w\w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.