Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 stycznia 2020 r. A. M. i S. M. (dalej "skarżący") wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę M. S.A. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z zagospodarowaniem terenu i infrastrukturą techniczną na działce o nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. S. [...] w W. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Powyższa decyzja została doręczone skarżącej w dniu 17 października 2018 r., natomiast skarżącemu w dniu 24 października 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2019, poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a"), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2018 r. została doręczona A. M. w dniu 17 października 2018 r., a S. M. w dniu 24 października 2018 r. (karta 54 i 55 akt sądowych). Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez skarżącą upłynął w dniu 16 listopada 2018 r., natomiast przez skarżacego w dni 23 listopada 2018 r. W konsekwencji nadanie przez skarżących skargi w dniu 27 stycznia 2020 r. skutkuje uznaniem, iż oboje skarżący uchybili trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 orzekł, jak w sentencji postanowienia.