Uzasadnienie
W związku z wniesionym przez C. sp. z. o. o. z siedzibą w K. sprzeciwem od opisanej decyzji Ministra Finansów w przedmiocie umorzenia opłaty legalizacyjnej, na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 lutego 2024 r. pismem z 19 lutego 2024 r. wezwano wnoszonego sprzeciw do uzupełnienia jego braków formalnych przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpisu KRS aktualnego na dzień wniesienia sprzeciwu, tj. 29 stycznia 2024 r. lub pełnego odpisu KRS) - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Przesyłka sądowa zawierające wezwanie sądowe z 19 lutego 2024 r. została doręczona stronie na wskazany w sprzeciwie adres w dniu 23 lutego 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia strona nie uzupełniła braku sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej: p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Niedopełnienie obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. traktować należy w kategoriach braku formalnego, usuwanego w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. z zachowaniem wskazanego tam 7-dniowego terminu (będącego terminem ustawowym), pod rygorem odrzucenia skargi (tu: sprzeciwu), na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu na podstawie którego wykazać należy umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny skargi (sprzeciwu), jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia NSA z: 21 listopada 2021 r. I OZ 466/21 i powołane tam postanowienia NSA z 17.4.2019 r. II OZ 343/19; 16.3.2021 r. III OZ 131/21), a także doktrynie (J. Drachal, J. Jagielski, M. Cherka, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck 2017, s. 219-220 i powołane tam orzecznictwo).
Przesyłka sądowa zawierające wezwanie sądowe z 19 lutego 2024 r. do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej została doręczona stronie na wskazany w sprzeciwie adres w dniu 23 lutego 2024 r., zatem termin do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu upływał 1 marca 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia strona braku formalnego sprzeciwu nie uzupełniła.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do sprzeciwu.
Mając zatem na uwadze, że w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu strona nie przedstawiła odpisu KRS aktualnego na dzień wniesienia sprzeciwu lub pełnego odpisu KRS, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.