Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. znak: [...], po ponownym rozpatrzeniu wniosku zainteresowanego, utrzymał w mocy decyzję własną z dna [...] listopada 2005 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1980 r. zatwierdzającej aneks do planu realizacyjnego przebudowy linii napowietrznych [...]1 i 2 oraz udzielającej Zakładowi Wykonawstwa [...] Odział w R. pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej odcinki linii [...]: od słupa [...] – [...] do [...]– [...] i od słupa [...] –[...] do słupa [...] –[...] na terenach położonych w B. i R..
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny:
Decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1980 r. zatwierdzająca aneks do planu realizacyjnego przebudowy linii napowietrznych [...] [...] i udzielająca pozwolenia na budowę tej inwestycji w określonych odcinkach, była w związku z wnioskiem właściciela dz. nr [...] S. S., przedmiotem postępowania nieważnościowego w ramach decyzji Wojewody w części dotyczącej zatwierdzenia planu realizacyjnego i wydania pozwolenia na budowę tej inwestycji na działce o aktualnym nr [...]. Orzeczenie to utrzymała w mocy instancja odwoławcza.
W wyniku skargi sądowej R. Zakładu [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 stycznia 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 3561/03 uchylił obie decyzje organu nadzorczego wskazując w uzasadnieniu, że brak zgody właściciela działki nr [...] w określonych okolicznościach tej sprawy nie może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody.
Kierując się oceną prawną zawartą w orzeczeniu sądowym i analizując materiał dowodowy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] i zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy swoje orzeczenie z dnia [...] listopada 2005 r., wskazując iż nie zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 kpa w odniesieniu do decyzji Wojewody, skutkujące koniecznością orzeczenia nieważności decyzji. Przytaczając ocenę prawną, co do kwestii braku zgody, która została jednoznacznie i definitywnie wyjaśniona w wyroku sądowym z dnia 21 stycznia 2005 r.,
Sygn. akt VII SA/Wa 351/06 organ odwoławczy wskazał, że skarżącemu wyjaśniono też treść art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i argumentacja odwołania, że jeżeli organ raz orzekł w określony sposób to powinien swoje stanowisko podtrzymywać, jest nie do przyjęcia.
Skargę sądową na powyższą decyzję wniósł zainteresowany, domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie art. 29 ust. 5 Prawa budowlanego z 1974 r. oraz art. 7 i art. 77 kpa przez niewyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy.
Skarżący polemizował ze stanowiskiem organu, że zaskarżona decyzja narusza też art. 153 ppsa, bowiem Sąd wskazał, ze wcześniejsza decyzja tego organu z dnia [...] marca 2003 r. wydana była z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa, które to uchybienia organ powinien wyeliminować a jednak tego nie uczynił.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sad zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.
Zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu nadzorczym.
Postępowanie nadzorcze jest nadzwyczajnym trybem postępowania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym, organ administracji w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, wszczyna postępowanie w nowej sprawie, w której nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej w wadliwej decyzji, lecz orzeka jako organ kasacyjny.
W swej decyzji orzeka więc wyłącznie co do nieważności decyzji albo jej niezgodności z prawem, a nie jest władny rozstrzygać o innych kwestiach dotyczących istoty sprawy (vide wyrok NSA z dnia 6 stycznia 1999 r., sygn. akt IV SA 1030/97).
Tak określony zakres rozstrzygania w sprawie dotyczącej wyłącznie samego stwierdzenia nieważności wpływa na zakres działania organu odwoławczego, który też tylko w takim zakresie powinien sprawować kontrolę w toku instancji.
Objęta niniejszym postępowaniem sprawa decyzji zatwierdzającej aneks do planu realizacyjnego przebudowy linii napowietrznych oraz udzielenia pozwolenia na budowę linii była przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 21 stycznia 2005 r. zwrócił uwagę, iż samo oświadczenie zarówno obecnego jak i poprzedniego właściciela działki o braku zgody na budowę linii, nawet złożone na piśmie, jest tylko informacją o dowodzie, zaś składający je winni być przesłuchani w charakterze świadka lub strony. Dalej Sąd wskazał, że decyzja Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1980 r. była decyzją aneksem do decyzji z dnia [...] maja 1980 r., a to oznacza, ze zmieniała ona jedynie część ustaleń decyzji pierwotnej, nie zmieniając ich w całości. Z planu inwestycji z naniesionym pierwotnym przebiegiem przedmiotowej linii przed dokonaniem zmiany oraz po jej zmianie wynikało, że usytuowanie słupa znajdującego się na działce należącej do skarżącego, nie uległo zmianie w stosunku do usytuowania przewidzianego decyzją pierwotną.
Tym samym - jak wyraźnie wskazał Sąd - uznać należy, iż w celu uzyskania decyzji z dnia [...] grudnia 1980 r. inwestor nie musiał uzyskiwać kolejnej zgody właściciela działki na realizację inwestycji (wystarczająca była zgoda uzyskana przed wydaniem decyzji z dnia [...] maja 1980 r.), a to oznacza, że brak zgody właściciela działki o obecnym nr ewid. [...] nie może być podstawą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z dnia [...] grudnia 1980 r.
Przytoczona wyżej ocena prawna stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest wiążąca dla Sądu oraz organu, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Orzekając ponownie po wyroku Sądu organ nadzorczy przeprowadził postępowanie w obu instancjach, mając na uwadze ocenę prawną oraz kierując się wskazaniami co do dalszego postępowania. Działając w trybie nadzoru organ administracji rozpoznawał sprawę tylko i wyłącznie pod kątem wystąpienia, przy orzekaniu w postępowaniu zwykłym, enumeratywnie wyliczonych przesłanek z art. 156 § 1 kpa i stwierdził, że takie naruszenie prawa nie nastąpiło, co z
Sygn. akt VII SA/Wa 351/06 kolei stanowiło podstawę odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1980 r.
Za chybione w świetle art. 153 ustawy ppsa należy uznać zarzuty skargi sądowej o braku zgody skarżącego na ustawienie słupa i posługiwanie się przez organ pojęciem "aneks", będące przedmiotem oceny Sądu w poprzednim postępowaniu sądowym. Powtórzenie w obecnej skardze sądowej zarzutów odwołania z postępowania administracyjnego, znanych organowi, który w zaskarżonej decyzji wyjaśnił zainteresowanemu treść art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydaje się niezrozumieniem przez skarżącego zasady związania oceną prawną i wskazaniami w orzeczeniu Sądu. Okoliczność, że w tamtym postępowaniu sądowym wskazane zostało naruszenie art. 7 i art. 77 kpa przez organy administracji nie oznacza automatycznie, tak jak uważa skarżący, że w obecnie badanym postępowaniu administracyjnym po wyroku sądowym, również wystąpiło naruszenie art. 7 i art. 77 kpa.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu co do bezzasadności argumentacji skarżącego w przedmiocie konieczności podtrzymywania przez organ raz zaprezentowanego poglądu, skoro pogląd ten został negatywnie zweryfikowany przez Sąd.
Biorąc pod uwagę powyższe i mając na względzie treść art. 153 w zw. z art. 170 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił przedmiotową skargę jako bezzasadną w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).