Uzasadnienie
W dniu 10 stycznia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K.R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie jego wykonania oraz postanowienia organu I instancji.
Zaskarżonym postanowieniem organ utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta S. Nr [...] z dnia [...] wstrzymujące K.R., D.R. K.M. użytkowanie lokalu handlowego (sklepu z obuwiem) mieszczącego się w parterze budynku posiadającego zgodnie z wypisem z kartoteki budynków funkcję mieszkalną zlokalizowanego w S. przy ul. [...] na terenie działki o nr ew. [...] bez wymaganej przepisami Prawa budowlanego decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania oraz nakładającej obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej przedmiotowego budynku zawierającej miedzy innymi orzeczenie o możliwości użytkowania parteru budynku jako lokalu handlowego (sklepu z obuwiem).
Skarżąca wniosek o wstrzymanie wykonania uzasadnia tym, że organy nadzoru budowlanego przeprowadziły postępowanie w taki sposób, że nie wyjaśniły czy w przedmiotowej sprawie doszło do samowolnej zmiany sposobu użytkowania. Ponadto, postępowanie zostało wszczęte na wniosek osoby nie będącej stroną postępowania. Podniosła, iż nakaz wstrzymania użytkowania przedmiotowego lokalu przynosi konkretne straty finansowe nie tylko dla współwłaścicieli lokalu, ale również dla osób prowadzących sklep obuwniczy, które mogą wystąpić o stosowne odszkodowanie do współwłaścicieli przedmiotowego lokalu. Skarżąca dodała, że wstrzymanie użytkowania lokalu bez wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy jest wysoko krzywdzące i z tego względu wstrzymanie jest w pełni uzasadnione, gdyż ograniczy straty finansowe jego właścicieli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie organu powiatowego z dnia [...] w przedmiocie wstrzymania użytkowania lokalu handlowego (sklepu z obuwiem) i nakładające obowiązek przedstawienia ekspertyzy technicznej przedmiotowego budynku zawierającej między innymi orzeczenie o możliwości użytkowania parteru budynku jako lokalu handlowego. Podkreślić należy, że uwzględnienie wniosku skarżącej o wstrzymanie ww. postanowień doprowadziłoby do zaspokojenia jej żądania objętego skargą, bowiem strona uzyskałaby pozwolenie na dalsze użytkowanie lokalu.
Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Kontroli z prawem zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji, a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.
W świetle powyższego, w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie brak jest przesłanek uzasadniających zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.