Uzasadnienie
Skarżący reprezentowany przez r. pr. A. K. w piśmie z dnia 24 stycznia 2014 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...], mocą której organ utrzymał w mocy decyzję [..] Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. stwierdzającą nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. dotyczącą udzielenia pozwolenia na użytkowanie inwestorowi G. K., jednostanowiskowej stacji dwu zbiornikowej auto-gaz zlokalizowanej na działce nr ewid. [...], położonej w Z. przy ul. M. We wniosku podniesiono, iż zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza, tym samym delegalizuje prawo użytkowania obiektu budowlanego.
Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego wywołuje skutki z mocą wsteczną (ex tunc) tak jakby decyzja nigdy nie została wprowadzona do obrotu prawnego.
W przedmiotowej stacji skarżący prowadzi działalność gospodarczą, stanowiącą źródło utrzymania jego i jego rodziny, żona jest bezrobotna. Na stacji skarżący zatrudnia dwóch pracowników, którzy są jedynymi żywicielami swych rodzin, w tym małych dzieci, a praca na stacji stanowi ich jedyne źródło dochodu. Ponadto stacja ta jest jedyną stacją auto-gaz zlokalizowaną przy drodze przelotowej - bezpośrednio przylega do drogi wojewódzkiej, która łączy duże miejscowości kierunek S., M, Ś., korzysta z niej również lokalna społeczność. Stacja ta jest jedyną w okolicy stacją LPG czynną całodobowo ułatwia to przejeżdżającym i mieszkańcom Z zaopatrzenie się w paliwo.
Wykonanie zaskarżonej decyzji skutkuje pozbawieniem skarżącego, możliwości użytkowania obiektu budowlanego, a próba obejścia tego nakazu, naraża skarżącego na bardzo wysoką karę pieniężną, stosownie do brzmienia art. 57 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. Nr 1409 ze zm.). Wstrzymanie użytkowania przedmiotowych obiektów budowlanych, w których skarżący prowadzi stację autu-gaz spowoduje konieczność zakończenia tej działalności, pozbawi skarżącego źródła dochodu z tego tytułu i narazi dwóch pracowników zatrudnionych na tej stacji, na utratę zatrudnienia, a tym samym ugodzi bezpośrednio w byt wszystkich osób i ich rodzin czerpiących dochody z przedmiotowej stacji. Zamknięcie ww. stacji LPG utrudni firmie spłatę zaciągniętego kredytu obrotowego w kwocie 300 000 zł. co może doprowadzić do bardzo trudnej sytuacji finansowej wnioskodawcy.
Ponadto konieczność zamknięcia stacji, prawdopodobnie na długi okres czasu, doprowadzi do pogorszenia się stanu technicznego obiektów i urządzeń stacji, które nieużytkowane przez długi okres będą niezdatne do korzystania z nich.
Jednocześnie odpadnięcie legalnej podstawy użytkowania stacji auto-gaz będzie godziło w interesy lokalnej społeczności i w interes publiczny z uwagi na okoliczność, iż obiekt o takim przeznaczeniu i lokalizacji jest jedynym w miejscowości Z., położony w miejscu głównego węzła komunikacyjnego, otwarty całą dobę, a zamknięcie go spowoduje utrudnienia w przemieszaniu się podróżujących. Wraz z zaprzestaniem użytkowania obiektów stacji gmina utraci wpływy z podatku w kwocie 1678,72 zł.
Dodano, że stacja posiada wymagane prawem decyzje pozwalające na jej bezpieczne funkcjonowanie tj. Decyzja Urzędu Dozoru Technicznego, aktualne badanie przepięciowe (pomiary elektryczne), coroczną legalizację odmierzacza. Ponadto w 2013 r. zbiorniki na stacji przeszły wymaganą przez UDT rewizję wewnętrzną, skontrolowano zbiorniki wraz z próba ciśnieniową, dopuściło to stację do dalszej eksploatacji na kolejne 10 lat, pomiary te były bardzo kosztowne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, na podstawie § 3 omawianego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, o ile w sprawie występuje jedna z wymienionych we wskazanym przepisie przesłanek. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 in fine). Przy czym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest jego uzasadnienie, a zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym, co do zasady przez stronę, materiale dowodowym.
Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Sąd wydając orzeczenie w niniejszej sprawie w oparciu o art. 61 p.p.s.a. oparł swoje rozstrzygnięcie zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, że wnioskodawca podał argumenty przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie stacji auto-gas, a wiec miejsca pracy wnioskodawcy oraz dwóch pracowników, może skutkować pozbawieniem możliwości wykonywania działalności gospodarczej, wystąpi wiec zagrożenie dla aktualnej sytuacji ekonomicznej strony. Konieczność zakończenia działalności gospodarczej na stacji, narazi skarżącego na trudne do odwrócenia skutki finansowe, pozbawi źródła dochodu, utrudni spłatę zaciągniętego kredytu, spowoduje konieczność redukcji zatrudnienia w postaci zwolnienia dwóch pracowników, będących głównymi żywicielami swych rodzin, w konsekwencji może doprowadzić nieużytkowane obiekty i urządzenia stacji do nieodpowiedniego stanu technicznego, uniemożliwiającego późniejsze podjęcie użytkowania stacji, a w każdym razie może spowodować powstanie dodatkowych nakładów finansowych przeznaczonych na doprowadzenie urządzeń do odpowiedniego stanu technicznego. W sprawie zatem niewątpliwie może pojawić się zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody oraz powstania trudnych do odwrócenia skutków
Jednocześnie Sąd zauważa, iż pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku przedmiotowej sprawy.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.