Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2004r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania I. [...] Sp. z o.o. od decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2001r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2001r.
- - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawiając stan faktyczny sprawy podał, iż postanowieniem z dnia [...] stycznia 2001r., Prezydent Miasta K. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] października 2000r., w sprawie pozwolenia na budowę zespołu obsługi komunikacji z towarzyszącymi usługami handlowymi i parkingami w K., wydanego dla I. [...] Sp. z o.o.
Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2001r. umorzono wznowione w powyższej sprawie postępowanie.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2001r. stwierdził nieważność decyzji o umorzeniu postępowania wznowieniowego.
Decyzja organu nadzoru pierwszej instancji została następnie uchylona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2001r. i przekazana do ponownego rozpoznania.
Skarga na powyższą decyzję została przez Naczelny Sąd Administracyjny oddalona wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2003r. sygn. akt IV SA 2733/01.
Ponownie rozpatrując sprawę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2001r. stwierdził nieważność decyzji z dnia [...] kwietnia 2001r. o umorzeniu postępowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podał, iż decyzja ta wydana została bez podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem przepisów kpa normujących tryb wznowienia postępowania.
Wskazał, iż decyzja z dnia [...] października 2000r. o pozwoleniu na budowę wydana została w oparciu o decyzję z dnia [...] lipca 2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Stwierdzenie nieważności tej decyzji (z dnia [...] lipca 2000r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która została przedłożona przez inwestora wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę), stanowi przesłankę do rozpatrzenia sprawy we wznowionym postępowaniu i do wydania decyzji na podstawie art. 151 kpa, a nie umorzenia postępowania.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego ponownie rozpoznając sprawę podzielił stanowisko organu pierwszej instancji.
Wskazał, iż umorzenie na podstawie art. 105 kpa wznowionego postępowania nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa.
Prezydent Miasta K. umarzając, jako bezprzedmiotowe, wznowione postępowanie bezzasadnie przyjął, iż inwestor legitymuje się ważną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż decyzją z dnia [...] kwietnia 2001r. przedłużono ważność do [...] maja 2001r. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 1999r.
Organ pominął jednak fakt, iż decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została w oparciu o warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalone w decyzji z dnia [...] lipca 2000r., a nie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 1999r.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił w związku z tym, iż we wznowionym postępowaniu ocenie podlegać mogła wyłącznie decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która była podstawą do wydania pozwolenia na budowę. Zasadność tego stanowiska potwierdził także Wojewódzki Sąd Administracyjny w wydanym w dniu 23 kwietnia 2003r. wyroku. Sad wskazał, iż w sytuacji, gdy w sprawie wydane zostały dwie decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej samej inwestycji, niezbędne jest ustalenie, która z nich była podstawą wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zdaniem organu drugiej instancji w dacie wydawania kontrolowanej decyzji organ mógł wydać rozstrzygnięcie w oparciu o ocenę przesłanek wznowieniowych określonych w art. 145 § 1 kpa.
Odnosząc się do powołanego przez skarżących wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego organ stwierdził, iż zapadł on w innej sprawie i w innym stanie faktycznym.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wniosła Spółka I. [...] domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Decyzjom zarzucono naruszenie art. 105 § 1 kpa oraz art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
W obszernym uzasadnieniu skarżący wywodzi, iż zasadne było wydanie decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe.
Jak wynika z postanowienia z dnia [...] stycznia 2001r. wznowione zostało postępowanie w sprawie o pozwolenie na budowę z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji objętej tym pozwoleniem. W trakcie wznowionego postępowania zakończone ostatecznie zostało postępowanie w przedmiocie przedłużenia ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 1999r.
Decyzja ta w swojej treści jest taka sama jak decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2000r., na podstawie, której wydano pozwolenie na budowę, dlatego też zdaniem skarżącego dalsze prowadzenie wznowionego postępowania stało się bezprzedmiotowe. W dacie orzekania o umorzeniu postępowania istniała bowiem w obrocie prawnym decyzja warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji w związku, z czym brak było merytorycznych podstaw do kontynuowania wznowionego postępowania.
Przedstawiając powyższą argumentację skarżący wskazuje, iż brak było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji z [...] kwietnia 2001r. o umorzeniu postępowania wznowieniowego, gdyż nie jest ona dotknięta kwalifikowaną wadą rażącego naruszenia prawa. Dodatkowo skarżący zarzuca naruszenie art. 8 kpa.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.
Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji wydane zostały w postępowaniu nieważnościowym i dotyczą stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu wznowionego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Podstawowym zatem, dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, zagadnieniem jest ustalenie czy kontrolowane w trybie nadzoru orzeczenie Prezydenta Miasta K. wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa i czy naruszenie to ma rażący charakter.
Jak wynika z akt sprawy organy wydające powyższe decyzje orzekały powtórnie po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku z dnia 23 kwietnia 2003r. (sygn. akt IV SA, 2733/01), w którym Sąd oddalając skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2001r. wyraził wiążący pogląd, iż niezbędnym jest ustalenie, która z dwóch wydanych dla tej samej inwestycji decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu była podstawą wydania pozwolenia na budowę i czy pozostaje ona w obrocie prawnym.
W sprawie niesporne jest, co przyznaje sam skarżący, iż podstawą wydania w dniu [...] października 2000r. decyzji o pozwoleniu na budowę była decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji z dnia [...] lipca 2000r.
Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2001r. stwierdziło nieważność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2000r. Stało się to podstawą do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Przedłożenie w trakcie tego postępowania przez inwestora decyzji z dnia [...] kwietnia 2001r., którą przedłużono ważność drugiej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej samej inwestycji z dnia [...] kwietnia 1999r., jak słusznie wskazał Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jest bez znaczenia, gdyż nie była ona podstawą wydania pozwolenia na budowę.
Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu podniesionego w skardze, iż w dniu składania wniosku o pozwolenie na budowę tj. w dniu [...] września 2000r. mógł skutecznie przedłożyć zarówno decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2000r., jak i decyzję z [...] kwietnia 1999r., co ma przemawiać zdaniem skarżącego za bezprzedmiotowością wznowionego postępowania, przypomnieć należy, iż ważność decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 1999r. określono do dnia [...] kwietnia 2000r. a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2001r. przedłużającej ważność nieistniejącej w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] kwietnia 1999r.
W ustalonym stanie faktycznym nie można, więc podzielić stanowiska skarżącego, co do bezprzedmiotowości wznowionego postępowania.
Podstawą wznowienia postępowania była przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 8 kpa, a więc ustalenie przez organ, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lipca 2000r. w oparciu, o którą wydano pozwolenie na budowę została wyeliminowana z obrotu prawnego poprzez stwierdzenie jej nieważności. Dawało to podstawę organowi do ponownego rozstrzygnięcia sprawy w trybie wznowienia postępowania.
Zgodzić się należy ze stanowiskiem, iż umorzenie przez Prezydenta Miasta K. wznowionego postępowania nastąpiło z rażącym naruszeniem art. 105 § 1 kpa, gdyż nie zaistniały przyczyny stanowiące podstawę umorzenia postępowania.
Przypomnieć należy, iż zgodnie, z wielokrotnie wyrażonym w doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego poglądem z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy bark jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle, bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Oznacza to, że brak jest przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub zobowiązaniach indywidualnego przedmiotu.
Umorzenie postępowania na podstawie art. 105 kpa jest orzeczeniem formalnym, kończącym postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia.
Sąd w pełni podziela stanowisko organu wyrażone w skarżonej decyzji, iż w dacie wydania kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji organ mógł wydać decyzję rozstrzygającą istotę sprawy, gdyż nie wystąpiły przesłanki bezprzedmiotowości postępowania.
Wskazać dodatkowo należy, iż przeprowadzone przez organy nadzoru budowlanego postępowanie na podstawie art. 156 § 1 kpa jest postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem – w przeciwieństwie do postępowania głównego – nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanego ostatecznego rozstrzygnięcia z jednego tylko punktu widzenia, a mianowicie, czy orzeczenie to jest dotknięte jedną z kwalifikowanych wad wskazanych w art. 156 § 1 kpa.
Organ prawidłowo wskazał wadliwość kontrolowanej decyzji, wskazując, iż w istniejącym stanie faktycznym sprawy decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2001r. – wydana została z rażącym naruszeniem art. 105 § 1 kpa.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie, art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji.