Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 maja 2017r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej E. Ł. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – M. D. W dniu 23 sierpnia 2017r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami przedmiotowej sprawy w czytelni Sądu. Następnie w dniu 8 grudnia 2017r. reprezentował skarżącą na rozprawie. Złożył na rozprawie załącznik do protokołu stanowiący, uzupełnienie wystąpienia na rozprawie. Pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2017r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r.
w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1715), zwane dalej rozporządzeniem, które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016r.
Z uwagi na to, że skarga inicjująca postępowanie została wniesiona w dniu 21 stycznia 2017r. (data stempla pocztowego na kopercie) tj. po wejściu w życie ww. rozporządzenia zastosowanie do przyznania wynagrodzenia w niniejszej sprawie będą miały przepisy tego rozporządzenia.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja czy też postanowienie Urzędu Patentowego – wynosi 240 zł. W myśl natomiast § 4 ust. 3 rozporządzenia – opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, powinien ponadto zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik z urzędu reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Na rozprawie załączył do protokołu pismo z dnia 8 grudnia 2017r. stanowiące uzupełnienie wystąpienia na rozprawie. Pełnomocnik złożył wniosek na rozprawie o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oświadczając, że nie została ona opłacona w całości, ani w części.
W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia za zastępstwo prawne według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia (240 zł), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania (23%).
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a w związku § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c wyżej powołanego rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.