Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. S., ze względu na nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2012 r. W. S. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wyjaśnił, że powodem nie odbierania przesyłek jest nieskuteczne ich doręczanie przez operatora publicznego, jakim jest w tym przypadku Placówka Urzędu Pocztowego w J..
Wskazał, iż placówka pocztowa w miejscowości, w której zamieszkuje jest czynna tylko w dni robocze do godz. 15 – stej, a w związku z tym, że oboje z żoną pracują nie są w stanie odbierać przesyłek w miejscu zamieszkania, jak również nie mają osoby dorosłej, która mogłaby to uczynić w ich imieniu. Z tego względu, uznał wspólnie z żoną, że awizowane przesyłki będzie odbierać E. S. i na tę okoliczność udzielił pełnomocnictwo swojej żonie do odbierania wszystkich przesyłek pocztowych w postępowaniu administracyjnym i sądowym, które złożył w Urzędzie Pocztowym. W. S. oświadczył, iż od tego czasu wszystkie przesyłki wydawane przez organy w postępowaniu administracyjnym odbierała w jego imieniu żona. Oznajmił, iż od wszczęcia postępowania sądowo-administracyjnego placówka pocztowa systematycznie odmawia im odbierania przez E. S. przesyłek z sądu administracyjnego, kierowanych do W. S. twierdząc, że przesyłki te muszą być odbierane osobiście przez adresata.
Zaznaczył, że poprzez takie działanie poczty odbierali z żoną tylko przesyłki kierowane do E. S., dlatego został w sprawie uiszczony wpis sądowy i przesłane odpisy skargi. Dodał, że przez nieuwagę nie podpisał skargi jednak nie był świadomy, że w takim przypadku musi on nadesłać pełnomocnictwo procesowe upoważniające żonę do działania w jego imieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej p.p.s.a stanowi, iż jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z ww. przepisem przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej jest możliwe wówczas, gdy strona uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, a więc wtedy, gdy zaistniały obiektywne i niezależne okoliczności od woli wnioskodawcy, umożliwiające dokonanie tych czynności w terminie.
Kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2003r, II SA 4162/01 Monitor Prawniczy 2003, nr 8, s. 340).
Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. O braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Mając powyższe na uwadze, uznać należy, iż wnioskujący nie wykazał w złożonym wniosku braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a wskazana przez niego przyczyna tj. nieskuteczne doręczanie przesyłek przez operatora publicznego, jakim jest Urząd Pocztowy w J. nie usprawiedliwia uchybienia terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że wnioskodawca – W. S. nie odebrał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi pomimo prawidłowego dwukrotnego awizowania przesyłki pocztowej przez Urząd Pocztowy. Z tego względu, zastosowano w sprawie doręczenie w trybie przewidzianym w art. 73 p.p.s.a. i uznano, że wezwanie zostało skutecznie doręczenie. Dodać należy, iż fakt ustalenia między wnioskującym, a jego żoną iż przesyłki awizowane będzie odbierać wyłącznie żona w jego imieniu, na okoliczność którą sporządzono pełnomocnictwo, jak również odmowa wydawania żonie przesyłek kierowanych do W. S. przez Pocztę Polską nie jest żadnym argumentem uzasadniającym brak winy wnioskodawcy w dochowaniu należytej staranności i dbałości o własne sprawy.
Skoro bowiem wnioskodawca wiedział, że Urząd Pocztowy odmawia wydawania żonie przesyłek pocztowych z sądu administracyjnego kierowanych do niego domagając się osobistego odbioru przez adresata to będąc dbałym o swoje sprawy powinien udać się do Urzędu Pocztowego i odebrać osobiście adresowaną do niego przesyłkę.
Podkreślić należy, że obowiązkiem strony skarżącej jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Uznano, że w niniejszej sprawie nie dochowanie ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było konsekwencją niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. Stwierdzono zatem, że nie zachodzą ważne powody do przywrócenia uchybionego terminu.
Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.