Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2003r. [...] Okręgowa Izba Inżynierów Budownictwa nadała M. K. uprawnienia budowlane, do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej. Decyzja ta stosownie do zakresu uprawnień w niej określonych stanowi podstawę do:
- 1) projektowania, sprawdzania projektów architektoniczno – budowlanych i sprawowania nadzoru autorskiego zgodnie z art. 14 ust.3 pkt 1 Prawa budowlanego,
- 2) sprawowania kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych zgodnie z art..14 ust.3 pkt 1 Prawa budowlanego,
- 3) projektowania w specjalności drogowej i mostowe w ograniczonym zakresie zgodnie z § 5 ust. 3d rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.
Odwołanie od tej decyzji złożył M. K. Zdaniem skarżącego uzyskane przez niego uprawnienia do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej nie powinny zawierać ograniczeń w odniesieniu do dróg i mostów.
Decyzją z dnia [...] marca 2004r. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podała, że w dniu 11 lipca 2003r. weszła w życie ustawa z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo Budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw, która m.in. wyodrębniła ze specjalności konstrukcyjno – budowlanej dwie dodatkowe specjalności: specjalność – drogi i specjalność – mosty.
Uprawnienia w specjalności konstrukcyjno – budowlanej bez ograniczeń stanowią podstawę do projektowania, kierowania robotami budowlanymi, w zakresie rozwiązań konstrukcyjno – budowlanych budynków a także m.in. obiektów budowlanych gospodarki wodnej, morskich obiektów hydrotechnicznych, obiektów budowlanych melioracji wodnej.
Stosownie do przepisu § 5 ust. 3d rozporządzenia Ministerstwa Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie w brzmieniu uwzględniającym zmiany wprowadzone rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 19 września 2003r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, uprawnienia bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej uprawniają również do projektowania i kierowania robotami budowlanymi w specjalności drogowej i mostowej w ograniczonym zakresie. Zakres ten ustalony jest w § 5 ust.3a i 3b w/w rozporządzenia.
M. K. złożył wniosek o nadanie uprawnień budowlanych do projektowania w specjalności konstrukcyjno – budowlanej bez ograniczeń w dniu 14 lipca 2003r., a więc po dniu 11 lipca 2003r. tj. po dniu wejścia w życie ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane.
Dlatego brak jest podstaw do rozpatrywania wniosku skarżącego na podstawie przepisów Prawa budowlanego, które nie obowiązywały już w dniu wszczęcia sprawy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył M. K. wnosząc o zmianę zaskarżonej przez niego decyzji uwzględniającej nadanie uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno – budowlanej również w szczegółowym zakresie uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności drogowej i mostowej.
W uzasadnieniu podał, że w dniu 8 lipca 2003r. wpłacił opłatę egzaminacyjną, a więc przed 11 lipca 2003r.- przed dniem wejścia w życie znowelizowanego prawa budowlanego. Dlatego też jego zdaniem sprawa nadania mu uprawnień budowlanych powinna być rozpatrywana na podstawie przepisów obowiązujących przed nowelizacją ustawy Prawo budowlane.
W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, reprezentowana przez radcę prawnego wniosek o jej oddalenie, oraz zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podtrzymała swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art.1 § 1 i 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz.1269) zakres sądowej kontroli zaskarżonej decyzji ograniczony jest do badania jej zgodności z prawem.
Stosownie zaś do treści art.134 § 1 powołanej wyżej ustawy granice tej kontroli wyznacza przedmiot zaskarżonego aktu, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi.
W sprawie niniejszej skarga M. K. umożliwiła wyeliminowanie z porządku prawnego wadliwej decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa i poprzedzającej ją decyzji [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazanych.
Decyzja [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] października 2003r. dotknięta jest kwalifikowaną wadą skutkującą jej nieważnością na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 kpa – gdyż wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości.
Przedmiotowa decyzja z powołaniem się m.in. na art.24 ust.1 pkt 2 Ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001r. Nr 5, poz. 42 ze zm.)- zwaną dalej ustawą o samorządach zawodowych, wydana została przez Okręgową Komisję Kwalifikacyjną w składzie trzyosobowym: Przewodniczący Komisji, Zastępca Przewodniczącego oraz Sekretarz Komisji. Wszystkie te osoby podpisały decyzję.
Powyżej wskazane osoby działały z upoważnienia Uchwały nr [...] Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budowlanych z dnia [...] października 2003r. w sprawie podpisania decyzji o nadaniu albo o odmowie nadania uprawnień budowlanych.
Swoje kompetencje w tym przedmiocie Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna wywodziła z art. 11 ust. 2 Ustawy o samorządach zawodowych oraz § 9 ust.2 Regulaminu przeprowadzania egzaminów i nadawania uprawnień budowlanych – zwanego dalej Regulaminem.
Z treści § 9 ust.2 Regulaminu – uchwalonego przez Krajową Komisję Kwalifikacyjną Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa w dniu 14 stycznia 2003r. – wynika, że decyzje w sprawie nadawania uprawnień lub specjalizacji techniczno – budowlanej Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna lub skład orzekający Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej podejmuje w formie uchwały Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej. Decyzje podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego organu.
Analiza przywołanego wyżej uregulowania wskazuje, że nie może być on podstawą postępowania kwalifikacyjnego w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i tytułów rzeczoznawcy budowlanego, albowiem uprawnienia ustawowe do uchwalenia takiego regulaminu, wynikające z treści art.33 pkt 6 ustawy o samorządach zawodowych przynależne są wyłącznie Krajowej Radzie Izby.
Nawet gdyby przyjąć, że Krajowa Rada Izby w swoim Regulaminie uchwalonym w dniu 17 grudnia 2003 r. skutecznie scedowała swoje uprawnienia na Krajową Komisję Kwalifikacyjną, co zdaniem Sądu jest niedopuszczalne, to i tak treść zacytowanego wcześniej § 9 ust. 2 Regulaminu jest sprzeczna z przepisem art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządach zawodowych, który stanowi, że Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna przeprowadza egzaminy w sprawach nadawania uprawnień i wydaje decyzje o nadawaniu tych uprawnień.
Zawarty w tym przepisie spójnik "i" stanowi, że przeprowadzenie egzaminu w sprawach nadawania uprawnień budowlanych i wydawanie decyzji o nadaniu tych uprawnień należy do wyłącznej kompetencji okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej.
Tymczasem z treści § 9 ust. 2 Regulaminu wynika, że decyzje w sprawie nadawania uprawnień podejmuje w formie uchwały Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna lub skład orzekający Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej, co jest niedopuszczalne, ponieważ są to dwa odrębne organy.
Przede wszystkim w tym miejscu odnieść się należy do treści art.11 ust.2 Ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, który stanowi, że rozstrzygnięcia organów w sprawach indywidualnych podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego.
Zacytowany wyżej przepis jak i cała ustawa nie definiują pojęcia składu orzekającego. Wykładnia systemowa tego przepisu pozwala przyjąć, że składem orzekającym, o ile Regulamin uchwalony na podstawie art.33 pkt 6 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001r. Nr 5, poz.42) przez Krajową Radę Izby nie stanowi inaczej jest pełny skład Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej.
Z treści przepisu art. 11 pkt 2 tej ustawy wynika, że wszyscy członkowie składu orzekającego zobligowani są do podpisania rozstrzygnięcia.
W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja wydana została przez nieuprawniony organ, gdyż podpisana została tylko przez część członków składu orzekającego, który brał udział przy przeprowadzeniu egzaminu i podjęciu uchwały Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej nr [...] z dnia [...] października 2003r. w sprawie nadania uprawnień budowlanych.
Powyżej przeprowadzone wywody znajdują także potwierdzenie w treści rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1995r. Nr 8, poz.38 ze zm.).Zgodnie z § 9 ust. 1 tego rozporządzenia decyzję o nadaniu uprawnień budowlanych wydaje właściwa okręgowa komisja kwalifikacyjna, w skład której zgodnie z § 13 ust.2 wchodzą: przewodniczący komisji i jego zastępcy oraz jej członkowie.
Reasumując powyższe rozważania należało przyjąć, że decyzja z dnia [...] października 2003r. [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wydana została z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących właściwości Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej zawartych w art.24 ust.1 pkt 2 i art. 11 pkt 2 ustawy o samorządach zawodowych i spełnia przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji określoną w art. 156 § 1 pkt 1 kpa.
Wadą nieważności dotknięta jest również zaskarżona decyzja Krajowej
Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2004r., gdyż utrzymuje w mocy nieważną decyzje wydaną w pierwszej instancji, czym rażąco narusza prawo – art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
Stwierdzenie nieważności obu zaskarżonych decyzji czyni bezprzedmiotowym rozważania na temat wywodów skargi w pozostałym zakresie.
Wydanie orzeczenia niekorzystnego dla skarżącego uzasadnione jest treścią art. 134 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr.153, poz.1270).
Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I wyroku.
Na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 w/w ustawy.