Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M., J. M., K. M. oraz M. M. – wspólników Apteki "[...]" s.c. w M. Odpis w/w postanowienia został doręczony skarżącym reprezentowanym przez pełnomocnika – r. pr. K. T. w dniu 15 maja 2008 r.
W dniu 13 czerwca 2008 r. (data nadania w UP) wpłynął do Sądu wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku skarżący podnieśli, iż pełnomocnik K. T. nie posiadała pełnomocnictwa do opłacenia w ich imieniu jakichkolwiek pism procesowych, z uwagi, iż pełnomocnictwo obejmowało jedynie reprezentację w znaczeniu formalnym tj. procesowym przed organami państwowymi (nie dotyczyło banków), ponadto wskazali, iż wszelkie opłaty związane z prowadzeniem spraw sądowych i postępowań administracyjnych ponoszą sami. Strona skarżąca podniosła również, iż "z uwagi na fakt, iż opłaty w naszym imieniu dokonywała tym razem córka K. M., która z uwagi na pracę zamieszkuje aktualnie w Ł., zaraz po otrzymaniu w dniu 15 maja 2008 r. postanowienia WSA o odrzuceniu naszej skargi skontaktowaliśmy się z nią telefoniczne, prosząc o przesłanie oryginału dowodu wpłaty, która została przez nią zrobiona w Ł. Z względu na fakt, iż w ostatnich tygodniach miał miejsce strajk Poczty Polskiej, przesyłka z oryginałem dowodu wpłaty została do nas – do M. (gdzie ma siedzibę nasza spółka) doręczona w dniu 9 czerwca 2008 r. Skarżący wskazali także, iż "obydwie opłaty z tego co nam wiadomo zostały uiszczone we właściwej wysokości oraz we właściwym terminie, jedynie przez brak orientacji naszej córki zostały wysłane nie na rachunek WSA ale na rachunek Dzielnicy Śródmieście M. St.
Warszawy (...). Fakt, iż córka dokonała wpłaty na konto Urzędu Dzielnicy Śródmieście M. St. Warszawy wynika z tego, iż w przypadku gdy na stronie internetowej nie zostało wskazane wprost jakie opłaty uiszcza się odpowiednio na jakie konta, trudno jest osobie nie będącej profesjonalistą odnaleźć właściwe konta do wpłat i przyporządkować je odpowiednio do właściwych rodzajów opłat."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 1 i § 4 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 2 w/w ustawy, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
Przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (post. NSA z dnia 25 maja 2004r., FZ 63/04, niepubl.).
Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie zasługuje na uwzględnienie.
Wskazać należy, iż skarżący o odrzuceniu swojej skargi dowiedzieli się z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008 r., doręczonego w dniu 15 maja 2008 r. Od tego momentu zaczął więc biec siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Tymczasem przedmiotowy wniosek wpłynął do Sądu w dniu 13 czerwca 2008 r., a więc po upływie terminu, który można by było przyjąć za termin, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu nakazanej czynności.
Ponadto, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnili okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Argumentacja skarżących zawarta we wniosku o przywrócenie terminu oraz fakt, iż przedmiotowy wniosek wpłynął do Sądu po upływie siedmiodniowego terminu, w którym ustala przyczyna, z powodu której nie została dopełniona nakazana czynność, nie daje podstaw do uznania braku winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.