Uzasadnienie
W dniu 5 maja 2006 r. Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej [...] S.A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Zdrowia na decyzję z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...] uchylającą decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] o przedłużeniu okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i umarzającą postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 10 lutego 2005 r. w sprawie przedłużenia okresu ważności pozwolenia Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. na dopuszczenie do obrotu surowca farmaceutycznego [...] /[...]/.
Po rozpatrzeniu skargi oraz po ponownej analizie akt sprawy Minister Zdrowia na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględnił powyższą skargę w całości i w dniu [...] października 2006 r. wydał decyzję Nr [...], którą: uchylił własną decyzję Nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. oraz przedłużył do dnia 31 grudnia 2008 r. okres ważności pozwolenia Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. na dopuszczenie do obrotu surowca farmaceutycznego [...].
W dniu 10 marca 2008 r. (5 marca 2008 r. - data nadania w Urzędzie Pocztowym) do Sądu wpłynęła odpowiedź Ministra Zdrowia na skargę Przedsiębiorstwa Produkcji Farmaceutycznej [...] S.A. na decyzję z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...]. W odpowiedzi organ wskazał jednocześnie, iż decyzja Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] nie została zaskarżona przez Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej [...] S.A.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, w razie gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 cyt. ustawy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji. /patrz wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/2005, Lex nr 188791/.
W przypadku więc uwzględnienia przez organ skargi w całości w trybie art. 54 § 3 cyt. ustawy, sąd stwierdza, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. /vide postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 191/06, Lex nr 177468/.
W związku z wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe, dlatego też Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w postanowieniu.