Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 marca 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 394/13

Uzasadnienie

Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. znak [...] informujące skarżącą, że organ nadzoru nie znalazł podstaw prawnych do podjęcia interwencji w sprawie zgłoszonych zarzutów, jak również do stwierdzenia nieważności podjętej przez Sejmik Województwa [...] uchwały z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w sprawie przekształcenia w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością Centrum [...].

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej.

Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a.:

§ 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

W niniejszej sprawie skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego zostało objęte pismo informacyjne organu nadzoru o braku podstaw do interwencji.

Wskazać należy, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały organ nadzoru wszczyna z urzędu. Uprawnienia wojewody jako organu nadzoru nad działalnością samorządu województwa należą do jego własnych kompetencji. Powyższe wynika z treści art. 82 w związku z art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. - o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.).

Ewentualne interwencje osób trzecich mogą być przez organ nadzoru traktowane co najwyżej jako "sygnał w sprawie". Ocena zaś, czy uchwała wymaga wzruszenia, jest wyłączną domeną tego organu, a postępowanie w tego rodzaju sprawach może być prowadzone tylko z urzędu. Złożenie w tym przedmiocie wniosku przez jakikolwiek podmiot nie skutkuje wszczęciem postępowania (vide – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 października 2000 r. sygn. akt III SA 1387/00).

Bezspornie, pismo organu zawiadamiające o braku podstaw prawnych do ingerencji w postaci stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu województwa nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, ani też decyzją administracyjną, o której mowa w art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Skarga ta tego rodzaju pismo do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna (vide - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 stycznia 1992 r. sygn. akt SA/Po 69/92 (ONSA 1992/2/34; System Informacji Prawnej Lex 10/2013).

Kwestionowane w niniejszej sprawie pismo Wojewody [...] nie należy do żadnej z form działania administracji publicznej, wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Pismo organu nadzoru informujące o braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu jednostki samorządu terytorialnego nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, na które przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 82 ust. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. – o samorządzie województwa. Nie jest również decyzją administracyjną, ani też inną czynnością czy aktem z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga na przedmiotowe pismo jest zatem niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tej przyczyny, na podstawie cytowanego przepisu Sąd orzekł, jak w sentencji.