Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 29 maja 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 397/19

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Mirosława Kowalska przewodnicząca
Rozpoznanie
w dniu 29 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Skarżący A. W. w dniu 31 grudnia 2018 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2018 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu. Wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Postanowieniem z 5 września 2019 r., (k. 17), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Pismem z 9 października 2019 r., skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z 5 września 2019 r.

Następnie postanowieniem z 11 grudnia 2019 r., (k. 38), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. zażalenie z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych zażalenia.

Na skutek złożonego zażalenia na powyższe postanowienie z 11 grudnia 2019 r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 21 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OZ 312/20 oddalił ww. zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.

W myśl art. 58 § 1 pkt 2 powyższej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] października 2018 r., znak: [...] doręczono skarżącemu 22 listopada 2018 r.

Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia skargi w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Wobec powyższego, ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu dla skutecznego wniesienia skargi był dzień 24 grudnia 2018 r.

Natomiast skarga nadana została w placówce pocztowej 31 grudnia 2018 r., tj. po upływie trzydziestodniowego terminu.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 odrzucił skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.