Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 28 października 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 403/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Bogusław Cieśla przewodniczący
Sędzia WSA Wojciech Mazur sprawozdawca
Sędzia WSA Mirosława Kowalska
Ewa Pecelt protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 28 października 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. znak [...]w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 ze zm. / odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na rozbudowę stacji bazowej sieci [...] nr [...] zlokalizowanej na dachu budynku biurowo -administracyjnego przy ul. G. w [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż projektowana inwestycja jest sprzeczna z § 41 ustaleń ogólnych w zakresie ochrony środowiska miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ul. G. w [...] na odcinku od ul. L. do ul. K. i M. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 1999 r. nr [...], który stanowi, iż na terenie objętym planem zakazuje się lokalizacji inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska.

Mając na uwadze także § 2 ust. 1 pkt 9 lit. g rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko / Dz.U. nr 179, poz. 1490 / w/w inwestycja zaliczana jest do inwestycji znacząco oddziaływujących na środowisko.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] sp. Z o.o. w [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy w/w decyzję Prezydenta m. [...]. W" uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż planowana inwestycja powinna być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego a przedmiotowa inwestycja jak to prawidłowo ustalił organ I instancji nie spełnia tego wymogu, ponieważ jest inwestycją zaliczoną do inwestycji znacząco oddziaływujących na środowisko na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. Fakt, iż rozwiązanie projektowe przedmiotowej inwestycji zostało uzgodnione decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. znak [...] nie może mieć wpływu na fakt uznania inwestycji za znacząco oddziaływującej na środowisko.

Natomiast odnośnie argumentów podniesionych w odwołaniu odnośnie decyzji i uzgodnień wydanych wcześniej, ale już po opublikowaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] kwietnia 1999 r. to mogą być one ewentualnie brane pod uwagę przy stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...] o pozwoleniu na budowę stacji bazowej.

Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożył inwestor [...] sp. z o.o. w [...] zarzucając brak wnikliwego rozpoznania sprawy, brak wskazania w uzasadnieniu faktycznych przyczyn z powodu, których odmówiono wiarygodności dowodom zgłaszanym przez skarżącego oraz przekroczenie bariery swobodnej oceny dowodów i w związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż organy obydwu instancji postawiły znak równości pomiędzy przedsięwzięciami szczególnie szkodliwymi dla środowiska i mogącymi znacząco oddziaływać na środowisko. W postępowaniu nie uwzględniono wniosków wynikających z raportu oddziaływania na środowisko sporządzonego przez biegłego A. T. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2003 r. i decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] marca2004 r. uzgadniającymi projekt budowlany na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę w zakresie ochrony środowiska. Zdaniem skarżącego przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją mogącą pogorszyć stan środowiska a tym samym nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoją dotychczasową argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Skarga jest zasadna.

W szczególności należy podkreślić, że zgodnie z treścią art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy. Zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością.

W przedmiotowym postępowaniu organy administracyjne obydwu instancji w autorytatywny sposób przyjęły, iż przedmiotowa inwestycja narusza ustalenia § 41 ustaleń ogólnych w zakresie ochrony środowiska miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...] kwietnia 1999 r. ponieważ zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. jest ona zaliczona do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawartych w § 41 wynika, iż na terenie objętym planem zakazuje się lokalizowania inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska. Uznając, iż przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne jest niezgodne z powyższymi ustaleniami organy obydwu instancji oparły na fakcie, że wyczerpuje ono treść § 2 ust 1 pkt 9 lit g rozporządzenia z dnia 24 września 2002 r. Taka teza jest nieuprawniona, ponieważ z faktu, iż przedmiotowa inwestycja jest zaliczona do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko i wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko absolutnie nie wynika, iż jest to inwestycja szczególnie szkodliwa dla środowiska lub mogąca pogorszyć stan środowiska / aktualnie obowiązujące od 8 grudnia 2004 r. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko / Dz. U. z dnia 3 grudnia 2004 r. - § 2 ust. 1 pkt 7/.

W aktach kontrolowanego postępowania administracyjnego pod kątem legalności podjętych decyzji znajdują się dokumenty oraz decyzje, do których organy w ogóle się nie odniosły a taki obowiązek nakłada na organy, art. 107 § 3 k.p.a. przede wszystkim załączone do wniosku o wydanie pozwolenia na rozbudowę: raport w sprawie oddziaływania inwestycji na środowisko oraz decyzje z dnia [...] listopada 2003 r. i z dnia [...] marca 2004 r. Te dowody organ I instancji oceni w ponownie przeprowadzonym postępowaniu mając na uwadze przepisy art. art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a.

Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. art. 152 i 153 w/w ustawy zaskarżona decyzją nie podlega wykonaniu do uprawomocnienia się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy rozpoznaniu sprawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.