Uzasadnienie
W dniu 5 stycznia 2006r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M.S. i A.S. na pismo Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] października 2005r. znak: [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych.
Zakres tych spraw został sprecyzowany w art. 3 § 2 i 3 powołanej wyżej ustawy, który wymienia akty prawne poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi. Są to decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego, akty jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz inne sprawy, które na mocy przepisów szczególnych przewidują sądową kontrolę.
Skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie dotyczy pisma, którym została udzielona odpowiedź na skargi M.S. z dnia 29 lipca 2005r. i 27 września 2005r. Zaskarżonym pismem poinformowano skarżącą, iż nie ma podstaw prawnych do podejmowania czynności przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedstawionej przez nią sprawie, natomiast ewentualne dalsze działania organów nadzoru budowlanego w sprawie będą uzależnione od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zaskarżone pismo nie jest decyzją ani aktem, ani czynnością z zakresu administracji publicznej stwierdzającą obowiązek i wobec tego nie podlega zaskarżeniu.
W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna, a zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z przyczyn innych niż wymienione w niniejszym paragrafie.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w/w ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.