Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2009r. Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego, znak: [...] na podstawie art. 82 pkt 7 i art. 87 ust. 7 w związku z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002r. – Prawo Lotnicze (Dz. U. z 2006r. nr 100, poz. 696, ze zm.) oraz w związku z art. 104 oraz art. 138 § 1, ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku H. i M. P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] października 2009r. nr [...], Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego dotyczącą usunięcia naturalnych przeszkód lotniczych, stanowiących zagrożenie dla ruchu lotniczego do/z lotniska
Ł., - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, iż własną decyzją z dnia [...] października 2009r.orzekł, na wniosek Portu lotniczego im. W. Sp. z o.o. pełniącego funkcję zarządzającego lotniskiem Ł. orzekł, że drzewa (las mieszany – brzoza/ sosna), oznaczone w dokumentacji rejestracyjnej lotniska Ł. jako przeszkoda lotnicza nr 29, rosnące na działkach ew. nr [...], obręb [...] w Ł., których współwłaścicielami są H. i M. P., stanowią przeszkodę naturalną, będącą zagrożeniem dla bezpieczeństwa ruchu lotniczego i wymagają usunięcia.
Stanowią one przeszkodę lotniczą naruszającą dopuszczalną wysokość zabudowy, określoną w dokumentacji rejestracyjnej lotniska. Przeszkoda ta stwarza bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa operacji statków powietrznych w rejonie podejścia do lotniska Ł.. Drzewa w zasadniczy sposób ograniczają możliwości operacyjne lotniska, a także stanowią siedlisko żerowania ptaków, co również stanowi zagrożenie dla ruchu lotniczego.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego wyjaśnił, iż nie powinno budzić wątpliwości, że decyzja z dnia [...] października 2009r., została prawidłowo podpisana przez organ. Decyzja została wydana na firmowym druku Urzędu Lotnictwa Cywilnego, gdzie jednoznacznie z imienia i nazwiska oraz ze wskazaniem stanowiska, określono podpisującego decyzję. Niezasadny jest także, zdaniem organu, zarzut nieprawidłowego oznaczenia stron postępowania bowiem wszyscy adresaci decyzji zostali w niej wskazani.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego wniósł H. P. zarzucając decyzji:
- - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 77 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez nie zebranie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, a w konsekwencji nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia faktycznego decyzji, w szczególności nie wskazanie konkretnych faktów, które stanowią podstawę rozstrzygnięcia,
- - naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 2 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji, która zawierała wady o charakterze formalnym, tj. została wydana z naruszeniem art. 107 § 1 kpa, bowiem nie oznaczono stron postępowania, jak również imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jej wydania.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł:
- - o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości;
- - o zasądzenie kosztów postępowania;
W odpowiedz na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu.
Zaskarżoną decyzją Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego stwierdził konieczność usunięcia drzew (lasu mieszanego – brzoza/sosna) stanowiących przeszkodę naturalną, oznaczonych w dokumentacji rejestracyjnej lotniska Ł., jako przeszkoda nr 29.
Materialnoprawną podstawę decyzji stanowi art. 82 pkt 7 ustawy z dnia 3.07.2002r., Prawo lotnicze (Dz. U. z 2006r. nr 100, poz. 696 ze zm.), który stanowi, iż "w celu zapewnienia bezpiecznej eksploatacji lotniska zarządzający lotniskiem wnioskuje do Prezesa Urzędu o wydanie decyzji w sprawie usunięcia przeszkody, która nie jest obiektem budowlanym, stanowiącej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu lotniczego dla zarejestrowanego, czynnego lotniska, w tym drzew i krzewów w rejonie podejścia do lądowania."
Z zaskarżonej decyzji wynika, że obowiązek usunięcia drzew orzeczono na wniosek Portu Lotniczego im. W. Sp. z o.o. który pełni funkcję zarządzającego lotniskiem Ł. We wniosku, jak podaje organ, określono obszar zalesionych działek nr [...] obręb [...], jako przeszkoda lotnicza nr 29. Drzewa, "(...) naruszają dopuszczalną wysokość zabudowy określoną w dokumentacji rejestracyjnej lotniska(...)".
W aktach sprawy brak jest jednak wskazanych dokumentów, a przedłożone wraz z decyzją załączniki nie pozwalają na dokonanie przez Sąd oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim podnieść należy, iż załączniki opisane w decyzji, jako:
- - opis przeszkody;
- - wypis z rejestru gruntów;
- - wypis z ewidencji z zaznaczoną lokalizacją przeszkody;
- - inwentaryzacja przeszkód lotniczych w rejonie lotniska Ł. (fragment mapy z ewidencji gruntów z zaznaczoną przeszkodą;
- - fragment mapy z dokumentacji rejestracyjnej lotniska z powierzchniami ograniczającymi wysokość zabudowy wraz z naniesioną przeszkodą naturalną, nie pozwalają na stwierdzenie, czy cały obszar wskazanych działek znajduje się w zasięgu powierzchni ograniczającej podejście do lotniska Ł. i czy wszystkie drzewa znajdujące się na tym terenie przekraczają dopuszczalną wysokość zabudowy.
Orzeczenie o konieczności usunięcia wszystkich drzew powinno być precyzyjnie określone, w odniesieniu do obowiązujących przepisów. Przepisy takie zawiera rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 czerwca 2003r., w sprawie warunków, jakie powinny spełniać obiekty budowlane oraz naturalne w otoczeniu lotniska (Dz. U. nr 130, poz. 1192 ze zm.). Obowiązkiem organu było określenie nie tylko jakie warunki powinny spełniać obiekty naturalne w otoczeniu lotniska Ł. ze względu na bezpieczeństwo ruchu statków powietrznych, ale także wykazania w jakim stopniu wysokość przeszkody lotniczej nr 29 przekracza powierzchnie ograniczające. Organ w ogóle nie odniósł się do warunków, jakie powinny spełniać obiekty w otoczeniu lotniska dlatego też brak jest podstaw do przyjęcia, iż orzekał w oparciu o przepisy rozporządzenia, które w żadnej części decyzji nie zostało przywołane.
Dokonując analizy akt sprawy stwierdzić należy, iż organ administracji wydając decyzję w przedmiocie usunięcia drzew na działkach [...] obręb [...], z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 kpa oraz art. 107 § 3 kpa nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy co jest niezbędne do ustalenia stanu faktycznego będącego podstawą orzekania.
Przypomnieć należy, że materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mają znaczenie w sprawie. Z art. 77 § 1 kpa wynika obowiązek organu administracji zgromadzenia całego materiału dowodowego, koniecznego do rozstrzygnięcia sprawy, co oznacza obowiązek podjęcia przez organ stosownych działań, między innymi przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy, zażądania od strony przedstawienia dowodów na poparcie jej twierdzeń lub wystąpienia do innych organów lub instytucji o zajęcie stanowiska w sprawie (zob. np. teza pierwsza wyroku NSA OZ w Lublinie z 17 maja 1994 r, SA/Lu 1921/93; wyrok NSA z 8 stycznia 1999 r., IV SAB 198/98). Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący, a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści, (wyrok SN z 23 listopada 1994 r, III ARN 55/94 – OSNAP 1995, nr 7, poz. 83; zob. także wyrok NSA z 4 lipca 2001r., I SA 1768/99)
W tym stanie sprawy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] października 2009r., wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło nieć wpływ na wynik sprawy w związku z czym na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.