Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania B. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [..].08.2004 r. nr [...], znak: [...] umarzającej postępowanie w sprawie pobudowanego budynku gospodarczego murowanego na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] położonej w miejscowości G. gm. M., stanowiącej własność S. K. zam. G., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że na wniosek B. K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w dniu [...] lipca 2004 r. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie.
Organ podniósł, że w dniu 19 lipca 2004 r. inspektorzy Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego przeprowadzili wizję podczas, której ustalono, że na działce o nr ewid. [...] w miejscowości G..gm. M. został wybudowany budynek gospodarczy murowany parterowy o wym. zewnętrznych 6,00m x 5,80m. Budynek posiada dach dwuspadowy pokryty blachą, ze spadkiem na własny grunt. Obiekt zlokalizowany jest w odległości 0,30m od ogrodzenia drewnianego, od strony działki sąsiedniej. Właściciel budynku S. K. 23 listopada 2001 r. dokonał zgłoszenia do Starostwa Powiatowego w Siedlcach o zamiarze przystąpienia do budowy budynku gospodarczego, załączając jednocześnie oświadczenie B. K. wyrażające zgodę na usytuowanie spornego obiektu w odległości 0,50m od granicy jego działki. Zgodnie z oświadczeniem inwestora budynek został wybudowany w 2002 r. w odległości 0,50m od granicy działki sąsiedniej, zaś podczas rozgraniczenia działek w 2003 r. odległość ta zmniejszyła się do 0,30m.
Organ odwoławczy stwierdził, że kontrolowana decyzja organu I instancji została prawidłowo wydana w oparciu o art. 105 § 1 kpa. Zgodnie z dyspozycją powołanego artykułu "gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania". Zdaniem organu, brak jest podstaw prawnych do wydania jakichkolwiek nakazów i zakazów w niniejszej sprawie, a dalsze prowadzenie postępowania w ramach nadzoru budowlanego jest bezprzedmiotowe.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie ze swoimi kompetencjami wynikającymi z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego nie posiadają uprawnień do ustalania granic działek bądź wznowienia postępowania rozgraniczającego. Skarżący twierdząc, że zostało naruszone jego prawo własności może dochodzić swoich roszczeń z powództwa cywilnego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący B. K. podniósł, że budynek został zgłoszony jako mający wymiar 4,8m x 6m i usytuowany 0,5m od granicy, w rzeczywistości ma wymiar 5,8m x 6,05m i usytuowany jest 0,27m od granicy. Organy pominęły te rozbieżności. Zdaniem skarżącego organ przyjął nieprawdziwe oświadczenie inwestora, że budynek został pobudowany w 2002 r. w odległości 0,5m od granicy, a w 2003 r. rozgraniczenie ustaliło granice w odległości 0,3m od budynku, bowiem na działce stoi drewniane ogrodzenie w odległości 0,3m od budynku tyle, że ogrodzenie jest usytuowane już na działce skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zdaniem Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji można postawić zarzut naruszenia prawa.
W ocenie Sądu decyzje zapadły z naruszeniem zasad opisanych w dyspozycjach przepisów art. 7 i 77 kpa. Organy nie dopełniły ustawowego nakazu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Zgodnie z przepisem art. 29 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniającą zabudowę zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej, parterowych budynków gospodarczych do 35m², przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,8m.
Inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarczego do Starostwa Powiatowego w S. 23 listopada 2001 r. Wskazał wymiary budynku 4,8m x 6m – dołączony do zgłoszenia szkic przedstawia ściany konstrukcji wyłącznie zewnętrzne. Budynek miał być usytuowany w odległości 0,5m od granicy.
Obecnie, w toku postępowania administracyjnego ustalono, że budynek ma wymiary zewnętrzne 6m x 5,8m. Zatem powierzchnia zabudowy nadal odpowiada ustawowo określonej dla zgłoszenia (art. 29 Prawa budowlanego).
Zdaniem Sądu w toku postępowania administracyjnego nie wyjaśniono jednak drugiej z ustawowych przesłanek opisanych w przepisie art. 29 Prawa budowlanego, tj. rozpiętości konstrukcji. Szkic przedstawiony przy zgłoszeniu przewiduje obiekt 6m x 4,8m zatem zawiera się w ustawowo dopuszczalnej rozpiętości. Obecne ustalenia opisują wymiary zewnętrzne budynku 6m x 5,8m. Organ I instancji określił rozpiętość konstrukcji na 2m i 4m, nie uzasadnił z czego to wywodzi. Podkreślenia wymaga, że na szkicu przedstawionym przy zgłoszeniu konstrukcje tworzą tylko ściany zewnętrzne, a to przy ustalonych obecnie wymiarach zewnętrznych 6m x 5,8m wyklucza wyżej wskazaną rozpiętość konstrukcji.
Organ II instancji, do ustawowej w świetle art. 29 Prawa budowlanego przesłanki rozpiętości konstrukcji nie odniósł się.
Rozpatrując sprawę ponownie organ wyjaśni powyższą okoliczność. Organ będzie miał na uwadze, że tylko obiekt opisany w dyspozycji zrt 29 Prawa budowlanego może podlegać zgłoszeniu, a zatem należy rozważyć czy przedmiotowy budynek nie powinien był powstać po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę. Ustalenie w przedmiocie braku wymaganego pozwolenia na budowę nałoży na organ nadzoru budowlanego przewidziane prawem obowiązki i wykluczy możliwość umorzenia postępowania.
Sąd podziela przedstawiony w niniejszej sprawie pogląd, zgodnie z którym wszelkie spory związane z przebiegiem granicy, pozostają poza sfera kompetencji nadzoru budowlanego.
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Zdaniem Sądu brak wszechstronnego zbadania i rozważenia okoliczności sprawy, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.