Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek S. C. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. C. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 693 zł. Posiadany majątek obejmuje dom mieszkalny o pow. 80 m2 oraz nieruchomość rolną o pow. 2,14 ha oddaną w dzierżawę. Strona nie wskazała posiadania innego majątku. Strona podała, ze po opłaceniu stałych miesięcznych wydatków i wykupieniu leków często nie starcza jej na podstawowe artykuły spożywcze niezbędne do życia.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. C. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni utrzymuje się z niewysokiej renty, która jest jej jedynym źródłem dochodu. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych może wpłynąć na pogorszenie się sytuacji życiowej (uszczerbek w utrzymaniu koniecznym).
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.