Uzasadnienie
W dniu 23 lutego 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) M. M. i W. L. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie montażu stacji bazowej cyfrowej telefonii komórkowej.
Pismem datowanym na dzień 15 czerwca 2009 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie P. z siedzibą w R. wniosło o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. – udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.
Z załączonego do wniosku statutu wynika, że celem stowarzyszenia jest ochrona ludzi i środowiska przed promieniowaniem elektromagnetycznym od źródeł technicznych, a także ochrona od innych zagrożeń środowiska naturalnego, w tym: przeciwdziałanie zagrożeniom ze strony urządzeń emitujących do środowiska szkodliwe substancje i pola elektromagnetyczne oraz przeciwdziałanie budowie i użytkowaniu urządzeń emitujących promieniowanie elektromagnetyczne, jeśli nie istnieją niezbite dowody nieszkodliwości promieniowania (§7 statutu).
W ocenie Sądu, powyższe zapisy zawarte w statucie stowarzyszenia nie są wystarczające dla uznania, iż w niniejszej sprawie zaistniały wobec wnioskodawcy przesłanki określone w art. 33 § 2 p.p.s.a. Wniosek stowarzyszenia datowany na dzień 15 czerwca 2009 r. nie zawiera bowiem argumentacji, która mogłaby wskazywać na szkodliwość przedmiotowej inwestycji dla ludzi i środowiska.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.