Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] marca 2007r. na podstawie art. 158 § 1 i art. 156 § 1 pkt 2 kpa stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 1997r. udzielającą Z. i S. J. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z częścią handlową, ogrodzenia, przyłącza gazowego wraz z wewnętrzną instalacją gazową, przyłącza energetycznego n. n., zbiornika szczelnego bez odpływowego na działce położonej przy ul. [...] - w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej. W uzasadnieniu organ podał, że badaną decyzją udzielono pozwolenia na budowę budynku, którego ściana zlokalizowana jest w granicy z sąsiednią działką należącą do P. O. i na zewnątrz tej ściany przewidziano odcinek 15 metrowy rury gazowej.
W ocenie organu kontrolowana decyzja rażąco narusza art. 32 ust 4 Prawa budowlanego bowiem inwestor nie posiadał prawa do dysponowania sąsiednią nieruchomość (nad którą zaprojektowano rurę gazową) na cele budowlane, oraz art. 5 w/w ustawy, gdyż organ wykroczył poza żądanie zgłoszone we wniosku inwestora zgodnie z treścią którego nie wnosił on o udzielenie pozwolenia na budowę zewnętrznej instalacji gazowej.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2007r. uchylił w/w decyzją i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...].
Decyzja ta została uchylona - wobec jej wydania z naruszeniem art. 7, 77 kpa wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanym 19 października 2007r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1372/07.
Po ponownym rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2008r. uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2007r. w całości i stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 1997r. w części zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej, odmawiając jednocześnie stwierdzenia nieważności tej decyzji w pozostałym zakresie.
Decyzja ta była przedmiotem kontroli Sądu na skutek skargi Z. i S. J. Wyrokiem wydanym 18 września 2008r. w sprawie VIISA/Wa 574/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, że ponieważ decyzja została wydana po wyroku sądu, organ związany był zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku.
Wskazania te to: konieczność uzupełnienia postępowania poprzez dokonanie oceny projektu zagospodarowania działki oraz projektu technicznego dotyczącego przebiegu przyłącza gazowego w świetle przepisów techniczno - budowlanych oraz zarzutu naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich.
Analizując treść § 165 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Sąd uznał, że przeprowadzenia instalacji - przewodu gazowego po powierzchni ściany budynku nie można uznać za rażące naruszenie tego przepisu.
Spornej części inwestycji nie można też zarzucić rażącego naruszenia interesów osób trzecich o których mowa w art. 5 ust 1 pkt 9 Prawa budowlanego.
W związku z wyrokiem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] stycznia 2009r. po ponownym rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r. stwierdzającej nieważność decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 1997r. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu organ przywołał ocenę prawną Sądu zawartą uzasadnieniu wyroku z 18 września 2008r. i wskazał na wynikające z art. 153 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i związanie organu tą oceną.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P. O. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżący zarzucił organowi nie wykonanie wytycznych Sądu wskazanych w uzasadnieniu wyroku z dnia 19 października 2007r. w sprawie VIISA/Wa 1372/07 poprzez nie odniesienie się do zarzutu braku naniesienia przyłącza gazowego biegnącego po zewnętrznej ścianie budynku w projekcie zagospodarowania działki i nie dokonanie analizy części rysunkowej projektu technicznego przyłącza. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontroluję jedynie legalność zaskarżonej decyzji a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie takie naruszenia wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za zasadną.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2009r. którą organ uchylił decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2007r. stwierdzającą nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...]z dnia [...] kwietnia 1997r. w części wydającej pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej i odmówił stwierdzenia nieważności tej decyzji.
Kontrolowana decyzja została wydana po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którego ocena prawna, wytyczne i wskazania co do dokonanego postępowania - zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiązały organ oraz sąd orzekający w niniejszej sprawie. Ocena prawna sądu wyrażona w w/w wyroku dotyczyła zarzutu rażącego naruszenia przez Prezydenta Miasta [...] art. 5 ust 1 pkt 9 Prawa Budowlanego i § 165 ust 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, oceną w tym zakresie związany był organ i Sąd w rozpatrywanej sprawie. Jednakże zgodnie z art. 140 kpa organ odwoławczy ma obowiązek rozpatrzeć sprawę na nowo tj. nie tylko skontrolować postępowanie organu I instancji i wydane przez ten organ rozstrzygnięcie lecz rozpatrzeć sprawę co do jej istoty.
W rozpoznawanej sprawie organ nie wykonał należycie tego obowiązku. Stwierdzając nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] w części dotyczącej pozwolenia na budowę instalacji gazowej Wojewoda [...] uznał, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem art. 32 ust 4 Prawa budowlanego. Organ odwoławczy pominął te ustalenia, nie odniósł się do nich, nie ocenił ich, naruszając w ten sposób podstawowe zasady procedury administracyjne tj. art. 7, art. 77 i art. 107 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec tego zdaniem Sądu należy uznać, że kontrolowana decyzja została wydana bez pełnej oceny rozstrzygnięcia organu I instancji.
Przy ponownym rozstrzygnięciu, organ odwoławczy winien więc, przeanalizować zebrany w sprawie materiał pod kątem oceny rozstrzygnięcia organu I instancji, a następnie ustalić czy przy wydaniu kontrolowanej decyzji doszło do naruszenia art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, a w przypadku uznania, że przepis powyższy został naruszony do przeanalizowania skutków społeczno - gospodarczych tego naruszenia w kontekście ewentualnego pozbawienia skarżącego - właściciela sąsiedniej działki - możliwości zagospodarowania działki w sytuacji gdy na budynku inwestora po zewnętrznej stronie ściany usytuowanej w granicy z działką skarżącego (na jej znacznej długości) przebiega przewód gazowy.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 ust 1c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.