Uzasadnienie
Pismem z [...] stycznia 2020r. G. W. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2019r., znak: [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z [...] lipca 2019r. umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2015r., znak: [...].
Przedmiotowe orzeczenie zostało zaskarżone odrębną skargą wniesioną przez inwestora – [...] sp. z o.o. w [...]. W wyniku rozpoznania tej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 października 2020r. sygn. akt VII SA/Wa 248/20 skargę oddalił. Powyższy wyrok wobec niezaskarżenia go przez strony, stał się prawomocny.
Jak wynikało z akt sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 248/20, skarżący G. W. był uczestnikiem postępowania sądowego wszczętego skargą Spółki. Otrzymał zawiadomienie o terminie rozprawy, na którym zamieszczono pouczenie, że w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (art. 141 § 2 p.p.s.a). Skarżący nie był zatem pozbawiony możliwości skorzystania z zaskarżenia ww. orzeczenia. W przypadku gdyby nie zgadzał się rozstrzygnięciem Sądu zawartym w tym wyroku, po uprzednim złożeniu wniosku o uzasadnienie, mógł zaskarżyć go w drodze skargi kasacyjnej - z uprawnienia tego nie skorzystał.
Podkreślić należy, że w wyroku z 15 października 2020r. sygn. akt VII SA/Wa 248/20, oceniany był przymiot strony skarżącego podnoszony w przedmiotowej skardze.
Skoro sprawa ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2019r., znak: [...] została już prawomocnie rozpoznana, niedopuszczalnym było ponowne sprawowanie sądowej kontroli tego samego aktu. Tym samym bezprzedmiotowe stało się rozpoznanie skargi G. W. wniesionej na ww. decyzję.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 – dalej jako p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna.
W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2017r. sygn. akt II OSK 2798/15, LEX nr 2261496).
Rozpoznanie skargi na określony akt administracyjny przez wydanie wyroku (art. 132 p.p.s.a.) kończy postępowanie i uniemożliwia wydanie kolejnego wyroku względem skontrolowanego już aktu, przy tożsamości podmiotów postępowania sadowoadministarcyjnego. Oznacza to, iż przestał istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.