Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008r. znak: [...] działając na podstawie art. 58 i 59 § 2 kpa odmówił E. P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r., znak: [...] stwierdzającej nieważności decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia [...] marca 1994r., znak: [...] w części dotyczącej wydania decyzji na warunkach czasowych.
W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawczyni pismem z dnia 21 października 2008r. złożyła odwołanie, a następnie pismem z dnia 7 listopada 2008r. wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Z powyższego wynika, że pomiędzy wniesionym odwołaniem, a wnioskiem o przywrócenie terminu upłynął okres 22dni.
Odmawiając przywrócenia terminu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania został wniesiony "z naruszeniem terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jak również nie została dopełniona czynność, dla której był ustanowiony termin".
W związku z czym zdaniem organu brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła E. P. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Skarżąca zarzuciła brak doręczenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r., o której istnieniu dowiedziała się z innego postępowania.
W takiej sytuacji wniosła w dniu 21 października 2008r. odwołanie razem z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Zarówno odwołanie datowane na dzień 21 października 2008r. jak i wniosek datowany na dzień 21 października 2008r. zostały skierowane do Prezesa Rady Ministrów i doręczone adresatowi w dniu 24 października 2008r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Prezes Rady Ministrów pismem z dnia 28 października 2008r. poinformował skarżącą o błędnym potraktowaniu jej wniosku jako skargi.
W tej sytuacji kolejnym wnioskiem z dnia 7 listopada 2008r. skarżąca zwróciła się do Prezesa Rady Ministrów o przekazanie jej wniosku w trybie art. 65 § 1 kpa Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jako organowi właściwemu.
Z ostrożności procesowej skarżąca skierowała do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego drugi wniosek o identycznej treści z datą 7 listopada 2008r.
W odpowiedzi na wniosek o zastosowanie art. 65 kpa skarżąca otrzymała z Kancelarii Premiera pismo z dnia 19 listopada 2008r. informujące, że Kancelaria nie pośredniczy w przekazywaniu dokumentów do innych organów i instytucji.
Zdaniem skarżącej pomimo braku przesłania wniosku o przywrócenie terminu do organu właściwego ma zastosowanie art. 65 § 2 kpa.
Skarżąca podkreśliła, iż gdyby Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w dacie orzekania dysponował dwoma wnioskami o przywrócenie terminu jego stanowisko byłoby inne.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona lecz z innych powodów niż w niej wskazane..
Wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał w świetle art. 58 § 2 kpa uznając, że wniosek o został wniesiony "z naruszeniem terminu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jak również nie została dopełniona czynność, dla której był ustanowiony termin".
Przed zastosowaniem przepisu art. 58 § 2 kpa organ powinien wcześniej wyjaśnić i rozważyć czy skarżącej w ogóle przysługuje prawo przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W sprawie bezspornym jest, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r., znak: [...] i decyzja ta nie została skarżącej doręczona.
Instytucją służącą do wzruszenia decyzji organu I instancji w trybie zwykłym jest odwołanie, które strona może wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia decyzji (art. 127 § 1 kpa i art. 129 § 2 kpa).
W powyższym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 kpa, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o jej wydaniu dowiedziała się z innych źródeł.
W razie nieskorzystania przez strony z odwołań w powyższym terminie, decyzja w myśl art. 16 § 1 kpa staje się ostateczna.
Decyzja ostateczna może być wzruszona tylko w trybie nadzwyczajnym, uregulowanym w rozdziałach 12 i 13 działu II k.p.a.
Wówczas stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje wniosek o wznowienie postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 kpa), nie przysługuje jej natomiast wniosek, o którym mowa w art. 58 § 1 kpa.
Z wniosku, o którym mowa w art. 58 § 1 kpa może skorzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję i która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie ustawowym.
W rozpoznawanej sprawie organ nie wyjaśnił czy dla skarżącej rozpoczął skutecznie biec termin do złożenia odwołania.
W przypadku gdyby dla skarżącej nie został otwarty bieg terminu do wniesienia odwołania należy uznać, że skarżącej nie przysługuje prawo złożenia wniosku na podstawie art. 58 § 1 kpa.
Niewyjaśnienie i nierozważenie powyższej okoliczności istniejącej w sprawie stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.