Uzasadnienie
R. A., A. A. i R. G. (dalej jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez swojego pełnomocnika adw. M. A., za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi krajowej.
Następnie pismem z dnia 18 lutego 2013 r. pełnomocnik działający w imieniu skarżących cofnął skargę na ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Z ww. przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek w przedmiocie cofnięcia skargi musi zbadać, czy wycofanie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności.
Sąd rozpoznając wniosek skarżących o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W związku powyższym na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a Sąd orzekł jak w pkt I sentencji.