Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009r. [...] stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie własne z dnia [...] grudnia 2008r. odmawiające uzupełnienia własnej decyzji z dnia [...] października 2008r. utrzymującej w mocy własną decyzję z [...] września 2008r.w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2008r. w przedmiocie nakazania rozbiórki dwóch bram wyjazdowych wykonanych w ramach przebudowy ogrodzenia działki nr ew. [...] położonej przy ul. [...] Ł. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał na treść art. 141 § 1 kpa i brak możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 111 § 1 kpa o odmowie uzupełnienia decyzji. Podkreślił, że organ badający dopuszczalność zażalenia nie może ocenić zasadności tego środka odwoławczego, a w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie czy środek odwoławczy jest dopuszczalny i czy został zachowany termin.
Skargę sądową na powyższe postanowienie wniósł Zespół Szkół w Ł. domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucił błędne ustalenia stanu faktycznego i związane z tym naruszenie art. 28, 107, 148, i 113 kpa i wniósł o zbadanie zgodności aktu administracyjnego z przepisami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Kontrolą sądową objęte zostało postanowienie organu centralnego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 111 kpa.
W postępowaniu tym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił uzupełnieni decyzji własnej wydanej w postępowaniu nieważnościowym co do decyzji organów nadzoru budowlanego odmawiających nakazania rozbiórki bram wyjazdowych wykonanych w ogrodzeniu działki (o uzupełnienie decyzji wystąpił dyrektor Zespołu Szkół w Ł., kwestionując ustalenia decyzji nieważnościowej). W postanowieniu odmawiającym uzupełnienia tej decyzji, zawarto pouczenie o jego ostateczności i nie przysługującym środku odwoławczym czy też skardze sądowej. Pomimo tego skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z [...] grudnia 2008r.
Analizując zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność powyższego zażalenia wskazać należy na jego prawidłowość. Jak trafnie podkreślił organ, w postępowaniu wstępnym badaniu podlega dopuszczalność środka odwoławczego i zachowanie terminu do jego wniesienia.
Niedopuszczalność odwołania (zażalenia) może wynikać z przyczyn przedmiotowych i podmiotowych. Niedopuszczalność odwołania (zażalenia) z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia w toku instancji. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 111 § 1 kpa o odmowie uzupełnienia decyzji. Stanowisko, iż postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, wydane na podstawie art. 111 kpa, jest niezaskarżalne w administracyjnym toku instancji (nie przysługuje na nie zażalenie) prezentuje orzecznictwo (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2006r. sygn. akt II SA/Wa 290/06).
Trafnie więc organ odwoławczy w trybie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność zażalenia.
W tym stanie rzeczy skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.).