Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] sierpnia 2002 r., na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, nakazał G i K. T. rozbiórkę samowolnie wybudowanych placów składowych i manewrowych o powierzchni 1789m² na działce [...] zlokalizowanych w pasie 40m od ulicy [...] w [...].
W uzasadnieniu organ podał, że inwestorzy od 1991 r. prowadzą hurtową działalność handlową wyrobami hutniczymi. Działalność jest prowadzona na placach utwardzonych płytami betonowymi. Część działki o powierzchni 1789m² tj. pas o szerokości wzdłuż ulicy [...] w [...] leży w myśl zapisów planu zagospodarowania przestrzennego dla Gminy [...] w terenach mieszkalnictwa rodzinnego o niskiej intensywności zabudowy z możliwością lokalizacji nieuciążliwych warsztatów rzemieślniczych o charakterze usługowym.
Na tym terenie inwestor samowolnie wykonał utwardzone place dla prowadzenia działalności (place składowe, manewrowe dla sprzętu, dojazdy). Place wykonano w latach 1991/1992. Prowadzona działalność powoduje uciążliwości ponad przeciętną miarę z powodu hałasu i kurzu od transportu technologicznego, ciągłego ruchu pojazdów klientów, pracy urządzeń do cięcia. Występowanie uciążliwości stwierdził również Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska Delegatura w [...]. Organ nadzoru budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2002 r. nakazał przedłożenie propozycji rozwiązania dla terenu (pasa o szer. 40m wzdłuż ul. [...] dopuszczającego działalność), które przy uwzględnieniu interesu osób trzecich, pozwoliłoby na zalegalizowanie części placu dla prowadzonej działalności.
Decyzja ta została utrzymana w mocy, po rozpatrzeniu odwołania inwestora, decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] znak [...] wydaną dnia [...] października 2002 r.
W dniu 4 października 2004 r. inwestorzy złożyli wniosek o uchylenie w/opisanej ostatecznej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 154 § 1 kpa, z uwagi na słuszny interes strony.
W uzasadnieniu wnioskujący podali, że czynią starania o przeniesienie prowadzonej działalności gospodarczej na inną nieruchomość, wobec tego ich słuszny interes przemawia za uchyleniem decyzji ostatecznej.
Po rozpatrzeniu wniosku Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] listopada 2004 r., na podstawie art. 154 § 1 i 2 kpa, odmówił uchylenia decyzji ostatecznej.
W uzasadnieniu organ podniósł, że nie zostały spełnione przesłanki upoważniające do zastosowania art. 154 § 1 kpa.
Odwołanie od tej decyzji wniósł K. T., zarzucając organowi naruszenie przy jej wydaniu przepisów art. 7, art. 10 i art. 107 kpa, poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lutego 2005 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wobec tego, iż decyzja rozbiórkowa nie jest tą decyzją, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, nie może ona zostać wzruszona w trybie art. 154 kpa.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł K. T. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, iż wg niego decyzja rozbiórkowa nie rodzi praw dla właściciela sąsiedniej nieruchomości, a orzeczony nakaz rozbiórki jest wadliwy i nieuprawniony.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, która utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] odmawiającą uchylenia, na podstawie art. 154 kpa, ostatecznej decyzji rozbiórkowej.
Skarga w niniejszej sprawie nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Zniesienie decyzji administracyjnej ze względu na jej wady lub wady poprzedzającego ją postępowania może nastąpić w trybach administracyjnych lub przez stwierdzenie nieważności takiej decyzji albo przez jej zmianę po wznowieniu postępowania. Zmiana zaś lub uchylenie decyzji pozbawionych wad może nastąpić w trybie nadzwyczajnym, tj. w trybie art. 154 lub 155 kpa. Art. 154 § 1 kpa przewiduje, iż "decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
Wniosek skarżącego o uchylenie w trybie art. 154 kpa dotyczył decyzji nakazującej rozbiórkę placów składowych i manewrowych o pow. 1789m² wykonanych samowolnie na działce nr [...] w [...].
Decyzja zawierająca rozstrzygnięcie o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, nakłada na podmiot, który realizował roboty budowlane, obowiązek rozbiórki i jednocześnie powoduje nabycie przez ten podmiot prawa do tego, że rozbiórce podlega tylko ten obiekt lub ta jego część, która jest objęta decyzją. Jeżeli w postępowaniu zakończonym nakazem rozbiórki biorą udział oprócz inwestora także inne strony postępowania, mają one prawo oczekiwać, iż w wyniku wydania decyzji rozbiórkowej, podmiot którego nakaz rozbiórki dotyczy, będzie musiał wykonać ten nakaz.
Należy więc uznać, ze decyzja o nakazie rozbiórki nie jest tą decyzją, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa w rozumieniu art. 154 kpa. Z tych względów wniosek inwestora o uchyleni decyzji nakazującej rozbiórkę nie mógł być skuteczny, a decyzje organów administracji należało uznać za prawidłowe.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.