Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 1999 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] września 1999 r. nakazującą G. i J. A. rozbiórkę tarasu w kondygnacji parteru i balkonu na I piętrze, o które został - bez wymaganego pozwolenia na budowę - rozbudowany budynek mieszkalny zlokalizowany na działce przy ul. K. w P. Wniosek o wznowienie postępowania w dniu 30 maja 2005 r. złożyła E. Z.a – pełnomocnik G. i J. A. Jako podstawę wznowienia podała ogólnie art. 145 § 1 kpa, a w uzasadnieniu wniosku argumentowała, że w momencie wydania decyzji istniały dowody nie znane organowi wydającemu decyzję.
Decyzją z dnia [...] października 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa – odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] października 1999 r.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że okoliczności przytoczone przez wnioskodawcę we wniosku o wznowienie postępowania dotyczące czasu wybudowania przedmiotowego tarasu nie mogą zostać uznane przez organ za udowodnione wobec jednoznacznego stwierdzenia (potwierdzonego zdjęciami dołączonymi do akt sprawy), że przedmiotowe roboty nie były zakończone w momencie – wydania decyzji rozbiórkowej przez organ I instancji tj. w dniu [...] września 1999 r. Niezależnie od tego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. stwierdził, że zgodnie z art. 148 § 1 kpa uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa nie może nastąpić jeśli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Natomiast decyzja kończąca postępowanie zapadła [...] października 1999 r., a więc sześć lat temu.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania G. i J. A. reprezentowanych przez pełnomocnika – uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2005 r. i umorzył postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ II instancji podał, że wstępny etap postępowania o wznowienie służy ustaleniu, kiedy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie wnoszący podanie o wznowienie postępowania uchybili terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania. Przedstawione przez stronę dokumenty – plan zagospodarowania działki z dnia 2 listopada 1974 r., 3 rysunki z projektu architektoniczno – budowlanego inwestycji, kserokopia dziennika budowy z wpisem dotyczącym tarasu, oświadczenie kierownika budowy w sprawie wykonania tarasu, a w szczególności daty widniejące na tych dokumentach wskazują na fakt, iż znane one były wnoszącemu podanie przed dniem 30 kwietnia 2005 r. tj. wcześniej niż 1 miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania.
W związku z tym organ I instancji winien zastosować art. 149 § 3 kpa i odmówić wznowienia postępowania na podstawie wniosku złożonego po upływie przewidzianego dla tej czynności terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Natomiast w sytuacji, gdy organ I instancji niewłaściwie wznowił postępowanie należało uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie prowadzone przez organ I instancji w trybie wznowienia jako bezprzedmiotowe.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. złożyli G. i J. A. W skardze wskazali, iż zaskarżona decyzja nie zawiera wyjaśnienia sytuacji prawnej tarasu i zadaszenia nad tarasem oraz umarza postępowanie organu I instancji bez wystarczającego pouczenia jak postąpić w dalszym postępowaniu celem legalizacji tarasu i zadaszenia. Stwierdzili, iż dostarczone przez nich w postępowaniu wznowieniowym nowe dokumenty wskazują na to, że taras został wybudowany zgodnie z planem zagospodarowania działki, zatwierdzonym wymaganym pozwoleniem na budowę domu (choć ze zmianą w konstrukcji tarasu, o czym można zdecydować jednak w trakcie budowy).
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga G. i J. A. nie jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nie narusza prawa.
W przedmiotowej sprawie organy obu instancji tj. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. orzekały w nadzwyczajnym trybie postępowania jakim jest tryb wznowienia postępowania administracyjnego. Postępowanie to jest postępowaniem szczególnym stanowiącym odstępstwo od zasady stabilności decyzji administracyjnych określonej w art. 16 kpa i dochodzić w nim można wyeliminowania z obiegu prawnego ostatecznych decyzji dotkniętych wadami wyczerpująco wyliczonymi w art. 145 § 1 kpa i w art. 145 a kpa.
Przepis art. 147 kpa stanowi, iż wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony.
Wskazać należy, iż pierwszą czynnością organu, do którego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania jest ustalenie, czy podanie to opiera się na podstawach wznowieniowych określonych w art. 145 § 1 kpa i w art. 145 a kpa, czy pochodzi od strony postępowania oraz czy strona zachowała termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania określony w art. 148 kpa tzn., kiedy dowiedziała się o podstawach wznowieniowych. Bez zbadania wymienionych przesłanek nie może zostać wznowione postępowanie, gdyż tylko wniosek spełniający wymogi wskazanych przepisów powoduje, że postanowienie o wznowieniu postępowania będzie miało podstawę prawną. Jeżeli okaże się natomiast, że któryś z w/w warunków wznowienia postępowania administracyjnego nie zostanie spełniony, wówczas organ powinien odmówić wznowienia postępowania decyzją wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa.
Zgodnie z art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.
Z treści powołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż strona postępowania może złożyć ze skutkiem prawnym podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być przy tym udowodnione przez stronę.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż G. i J. A. złożyli w dniu 30 maja 2005 r. wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] września 1999 r., którą nakazano G. i J. A. rozbiórkę tarasu w kondygnacji parteru i balkonu na I piętrze, o które został bez wymaganego pozwolenia na budowę rozbudowany budynek mieszkalny zlokalizowany na działce ul. K. [...] w P. Do wniosku o wznowienie dołączono dokumenty: plan zagospodarowania działki z dnia 2 listopada 1973 r., trzy rysunki z projektu architektoniczno – budowlanego inwestycji, kserokopię dziennika budowy w wpisem dotyczącym tarasu, oświadczenie kierownika budowy w sprawie wykonania tarasu.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest to, że przedstawione przez stronę w/w dokumenty, były znane wnoszącym podanie – G. i J. A. - przed dniem 30 kwietnia 2005 r. tj. wcześniej niż jeden miesiąc przed złożeniem wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego. Na fakt znajomości tych dokumentów przez skarżących oraz przez organ nadzoru budowlanego przed dniem 30 kwietnia 2005 r. wskazują bezspornie daty znajdujące się na wymienionych dokumentach. Zauważyć trzeba, iż wszystkie dokumenty złożone przez pełnomocnika skarżących wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego były znane skarżącym już w dacie budowy domu.
Biorąc pod uwagę w/w okoliczności stwierdzić należy, iż słusznie uznał organ II instancji, iż wnoszący podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] września 1999 r. uchybili terminowi do złożenia podania o wznowienie postępowania określonemu w art. 148 § 1 kpa.
Złożenie przez stronę podania o wznowienie postępowania po terminie określonym w art. 148 § 1 kpa ma ten efekt, że postępowanie nie może być wznowione, a organ powinien odmówić wznowienia postępowania decyzją wydaną na podstawie art. 149 § 3 kpa. Natomiast w sytuacji, gdy organ I instancji winien był odmówić wznowienia postępowania administracyjnego, a niewłaściwie wznowił postępowanie, to organ II instancji zobowiązany był na podstawie art. 138 §1 pkt 2 kpa uchylić decyzję tego organu I instancji – w przedmiotowej sprawie decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] października 2005 r. - i umorzyć postępowanie prowadzone w trybie wznowienia przez organ I instancji jako bezprzedmiotowe.
Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, iż zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nie narusza prawa, dlatego też na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.