Uzasadnienie
VIISA/Wa473/10
Na stronie skarżącej E. N. ciążył obowiązek wskazany w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...].11.2005r. nałożony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...].04.2002r., znak: [...] oraz decyzją [...]WINB Nr [...] z dnia [...].12.2003r., znak: [...],a nakazujący E. N. wykonanie remontu tarasu usytuowanego od strony ogrodu w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] [...] w W., polegającego na uzupełnieniu ubytków w płytach i konstrukcji tarasu, wykonaniu tynków mrozoodpornych na powierzeniach wymagających jego uzupełnienia, w tym na płytach tarasu, wykonaniu brakujących obróbek blacharskich.
W związku z niewykonaniem przez E. N. obowiązku wskazanego w w/w decyzjach organów nadzoru budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku wykonania remontu tarasu usytuowanego od strony ogrodu w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] [...] w W. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].12.2008r./ znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na E. N. grzywnę w wysokości: 10.000 zł celem przymuszenia do wykonania nałożonego obowiązku.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...].02.2009r., po rozpatrzeniu zażalenia E. N. utrzymał w mocy w/w postanowienie organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17.09.2009r., sygn. akt: VII SA/Wa 764/09 oddalił skargę E. N. na w/w postanowienie.
Z uwagi na dalsze uchylanie się przez zobowiązaną od wykonania obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...].07.2009r., znak: [...], skierował egzekwowany obowiązek do wykonania zastępczego, a objętym zażaleniem postanowieniem Nr [...] z dnia [...].11.2009r., znak: [...], zobowiązał E. N. do wpłacenia zaliczki w kwocie 9.875,24 zł (dziewięć tysięcy osiemset siedemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia cztery grosze) na
VII SA/Wa 473/10 poczet wykonania zastępczego obowiązku remontu tarasu usytuowanego od strony ogrodu w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] [...] w W., polegającego na uzupełnieniu ubytków w płytach i konstrukcji tarasu, wykonaniu tynków mrozoodpornych na powierzeniach wymagających jego uzupełnienia, w tym na płytach tarasu, wykonaniu brakujących obróbek blacharskich.
Po rozpatrzeniu zażalenia E. N. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zobowiązujące E. N. do wpłacenia zaliczki w kwocie 9.875,24 zł.
Organ odwoławczy wskazał, że ze względu na uchylanie się przez zobowiązaną – E. N. od wykonania obowiązku remontu tarasu usytuowanego od strony ogrodu w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] [...] w W., polegającego na uzupełnieniu ubytków w płytach i konstrukcji tarasu, wykonaniu tynków mrozoodpornych na powierzeniach wymagających jego uzupełnienia, w tym na płytach tarasu, wykonaniu brakujących obróbek blacharskich, PINB [...] zasadnie skierował niniejszy obowiązek do wykonania zastępczego w oparciu o przepisy cytowanej ustawy oraz zasadnie i zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wydał postanowienie Nr [...], w przedmiocie zobowiązania E. N. do wpłacenia zaliczki w wysokości na poczet wykonania zastępczego obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...].11.2005r.
Postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało zaskarżone przez E. N., która zarzuciła postanowieniu:
1/ naruszenie art. 129 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na zastosowaniu tego przepisu do stanu faktycznego nie odpowiadającego jego dyspozycji, 21 naruszenie art. 7 art. 15 i art. 107 §3 kpa w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności oraz brak odniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów podniesionych w zażaleniu od postanowienia organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie, jak i postanowienie organu I instancji nie narusza prawa, a stosownie do treści art. 1 § 2
VIISA/Wa473/10 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) tylko w takim zakresie jest możliwa jej sądowa kontrola. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu -art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.
W sprawie niesporne jest, iż ostateczną decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2003r. nałożono na E. N. obowiązek dokonania remontu istniejącego tarasu nad wejściem do budynku mieszkalnego przy ul. [...] [...] w W. W związku z niewykonaniem przez E. N. obowiązku wskazanego w w/w decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przeprowadził postępowanie mające na celu wyegzekwowanie obowiązku wykonania remontu tarasu usytuowanego od strony ogrodu w budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] [...] w W. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].12.2008r./ nałożył na E. N. grzywnę w wysokości: 10.000 zł celem przymuszenia do wykonania nałożonego obowiązku.[...]WINB postanowieniem Nr [...] z dnia [...].02.2009r., po rozpatrzeniu zażalenia E. N. utrzymał w mocy w/w postanowienie organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17.09.2009r., sygn. akt: VII SA/Wa 764/09 oddalił skargę E. N. na w/w postanowienie tut. organu.
Celem postępowania egzekucyjnego jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego jego obowiązków.
Grzywna w celu przymuszenia jest środkiem egzekucyjnym zmierzającym do zrealizowania obowiązku wynikającego w niniejszej sprawie z ostatecznej decyzji administracyjnej. Z uwagi na fakt, iż zobowiązani dobrowolnie nie wykonywali ciążącego na nich obowiązku rozbiórki hali - sali ekspozycyjnej, zasadne stało się przymuszenie ich do jego wykonania.
W sytuacji, gdy grzywna w celu przymuszenia okaże się nieskuteczna możliwe jest zastosowanie innego środka egzekucyjnego, np. wykonania zastępczego.
VIISA/Wa473/10
Skoro z materiałów sprawy wynika, że skarżąca uchyla się od wykonania nałożonego na nią obowiązku, to orzekające w sprawie organy zasadnie przyjęły, że konieczny jest środek egzekucyjny w postaci wykonania zastępczego, znajdującego oparcie w art. 127 i następnych ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 1991 r. Nr 36, poz. 161 z późn. zm.).
Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że nie mogły one odnieść zamierzonego celu, bowiem organ ustalając zaliczkowo kwotę należną z tytułu wykonania zastępczego oparł się na kosztorysie inwestorskim wykonanym przez uprawnioną firmę. Zauważyć przy tym należy, że organ powinien dysponować odpowiednią kwotą zabezpieczającą wykonanie obowiązku. Oczywiście w przypadku ustalenia innej kwoty końcowej wynikającej z wykonanych robót budowlanych kwota zaliczki zostanie odpowiednio rozliczona.
Zauważyć również należy, że stosownie do regulacji art. 128 § 2 przywołanej ustawy, organ egzekucyjny może wezwać zobowiązującego do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego, co w niniejszej sprawie uczyniono, uzasadniając ustaloną kwotę kosztami.
Może również zgodnie z art. 129 organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie wezwania zobowiązanego do wpłacenia zaliczek na koszty wykonania zastępczego oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji, materiałów i środków przewozowych także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego obowiązku. Do tych postanowień stosuje się przepisy art. 128.
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził zatem, aby zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa, a zatem stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz. 1270), skargę oddalił.