Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2005r znak: [...] na podstawie art. 138§1 pkt 3 kpa w związku z odwołaniami Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej " [...]" oraz [...] Sp z o.o w [...] od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2004r w której działając na podstawie art. 36a ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (DZ.U. Nr 106, poz 1126 z późn zm)- organ wojewódzki zmienił własną ostateczną decyzję z dnia [...] maja 2004r w ten sposób, że zatwierdził zamienny projekt budowlany oraz wydał pozwolenie na budowę zespołu biurowo-apartamentowego- muzealnego na nieruchomości stanowiącej działkę nr ewid [...]z obrębu [...]położonej przy ul. [...] w [...] umorzył postępowanie odwoławcze.
W uzasadnieniu podał, iż skarżący nie są stroną w postępowaniu odwoławczym bowiem odwołanie dotyczy decyzji wydanej na podstawie art. 36a prawa budowlanego co wyklucza stosowanie art. 155 kpa zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 1998r, sygn.akt. IV S.A. 485/98.
Zdaniem organu odwoławczego, decyzja zapadła na podstawie art. 36a prawa budowlanego " w swej istocie jest rozstrzygnięciem nie uwzględniającym poza inwestorem innych stron postępowania".
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że w sytuacji gdy odwołanie wniósł podmiot nie mający legitymacji strony należy postępowanie odwoławcze umorzyć na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 21 sierpnia 1998r sygn.akt. IV S.A./1676/96.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa "[...]" w [...].
Skarżąca wnosi o uznanie Spółdzielni jako strony i rozpoznanie postępowania odwoławczego.
Skarżąca podnosi, że " planowana inwestycja w sposób bezpośredni dotyczy Spółdzielni, gdyż wszelkiego rodzaju uciążliwości i zakłócenia odbędą się kosztem członków Spółdzielni zamieszkałych w budynku przy ul. [...] i że to mieszkańcy budynku [...] będą ponosić konsekwencje realizacji danego projektu budowlanego".
Projektowany przez inwestora budynek, zdaniem skarżącej Spółdzielni doprowadzi do powstania tzw " studni" pozbawiając mieszkańców budynku [...] naturalnego oświetlenia oraz naświetlenia słonecznego.
Skarżąca podtrzymuje swoje zarzuty zgłoszone w skardze z dnia 13 lipca 2004r na decyzję Wojewody [...] dotycząca zatwierdzenia pierwotnego projektu budowlanego i twierdzi, iż inwestor opracował projekt zamienny i wystąpił o wydanie nowego pozwolenia na budowę po to, by uniknąć rozpoznania skargi Spółdzielni z dnia 13 lipca 2004r.
W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270), Sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd zobowiązany jest dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji biorąc pod uwagę z urzędu wszelkie naruszenia prawa, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze.
Korzystając z możliwości jakie wynikają z wyżej cytowanego art. 134, należało skargę uznać za uzasadnioną.
W niniejszej sprawie w ocenie Sądu, doszło do naruszenia przepisu o właściwości rzeczowej organu administracji co skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji na podstawie art. 156 §1 pkt 1 kpa.
Zgodnie z art. 82 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (DZ.U. z 2003r, Nr 207, poz 2016), do właściwości organów administracji architektoniczno-budowlanej należą sprawy określone w ustawie i niezastrzeżone do właściwości innych organów.
Powyższy art. 82 w ust 2 określa, iż organem administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji, z zastrzeżeniem ust 3 i 4 jest starosta.
W przedmiotowej sprawie, Wojewoda [...] działając jako organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] listopada 2004r na podstawie art. 36 a prawa budowlanego zmienił własną ostateczną decyzję z dnia [...] maja 2004r w ten sposób, że zatwierdził zamienny projekt budowlany oraz wydał pozwolenie na budowę zespołu biurowo- apartamentowo-muzealnego na nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...].
Wojewoda [...] orzekł zatem w sprawie należącej do właściwości starosty bowiem jako organ pierwszej instancji mógł orzekać jedynie w sprawach obiektów i robót budowlanych wymienionych w art. 82 ust 3 prawa budowlanego.
Wprawdzie art. 83 a prawa budowlanego przewidywał właściwość Wojewody [...] jako organu wyższego stopnia w przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego obiekty budowlane lub roboty budowlane należące do właściwości rzeczowej tego organu i organu niższego stopnia lecz z dniem 31 maja 2004r został on uchylony przez art. 1 pkt 40 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz.U. z 2004r nr 93, poz 888).
Przepisy o właściwości mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a organy z urzędu muszą przestrzegać swej właściwości (art. 19 kpa).
W art. 156 § 1 pkt 1 kpa nie wprowadza się żadnego elementu kwalifikującego naruszenie właściwości, a wobec tego każdy taki przypadek w odniesieniu do wszystkich rodzajów właściwości i niezależnie od jej podstaw jest przesłanką stwierdzenia nieważności.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz 1270) orzekł jak w sentencji.
Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.