Uzasadnienie
Skarżący J. K. wniósł o uchylenie uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2008r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz ustalenia przebiegu istniejących dróg gminnych na terenie Gminy [...],
Skarżący podniósł, że ul. [...] w miejscowości [...], którą stanowi działka drogowa o nr [...] nie jest własnością gminy lecz własnością prywatną na dowód czego załączył kopię wypisu z ksiąg wieczystych oraz wypisu z rejestru gruntów.
Przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący wezwał Radę Gminy [...] do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...] lutego 2015r.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wniosła o jej oddalenie, wskazując, że przedmiotem uchwały było uregulowanie stanu istniejących, jak i planowanych dróg gminnych wskazanych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Rada nie kwestionowała zaliczenia do kategorii dróg gminnych działki drogowej nr [...] ul. [...] we wsi [...].
Rada Gminy wskazała, że zaliczenie realizuje, wynikający z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, obowiązek zaspokojenia zbiorowych praw współmieszkańców gminy, który to obowiązek jest zadaniem własnym gminy.
Przed rozpoczęciem robót budowlanych przy budowie przedmiotowej drogi gmina będzie musiała legitymować się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane stąd usytuowanie drogi na gruncie będzie poprzedzone ustaleniem tego prawa przez gminę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.
Zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591) nie stwierdza się nieważności uchwały po upływie roku od jej podjęcia chyba, że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały albo jeżeli jest ona aktem prawa miejscowego, tak jak miało to miejsce w tym przypadku.
Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.
Skarga J. K. została złożona w trybie art. 101 w/w ustawy o samorządzie gminnym. Stosownie do tego przepisu każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa- zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego
Skarżący dopełnił wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego występując z wezwaniem do Rady Gminy [...] pismem z dnia [...].02.2015r.
Kwestionowana uchwała została podjęta na podstawie przepisu art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o drogach publicznych.
Przepis art. 7 ust tej ustawy wskazuje na cztery charakterystyczne cechy drogi gminnej: lokalne znaczenie, brak zaliczenia do innej kategorii dróg publicznych, uzupełnienie sieci dróg służących miejscowym potrzebom oraz brak statusu drogi wewnętrznej.
Aby zaliczyć drogę do kategorii dróg gminnych konieczne jest zasięgnięcie opinii właściwego zarządu powiatu.
Drogi gminne będące drogami publicznymi zgodnie z przepisem art. 2a ustawy o drogach publicznych stanowią własność samorządu gminy. Nie można zatem za drogi gminne uznać dróg, które należą do innych niż gmina podmiotów. Zaliczenie do kategorii dróg gminnych jest możliwe dopiero w momencie dysponowania przez gminę prawem własności nieruchomości.
Konieczną przesłanką do skutecznego podjęcia przez radę gminy uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest legitymowanie się przez gminę prawem własności do gruntów po których taka droga przebiega (wyrok NSA z 17.07.2014r., I OSK 708/14 - opubl. Lex 1511187). Z uwagi na istotne naruszenie przez Radę Gminy przepisu art. 2 a ust. 2 w zw. z art. 7 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r o drogach publicznych skargę należy uznać za zasadną w części dotyczącej działki nr ew. [...] stanowiącej własność skarżącego.
Skarżący zaskarżył przedmiotową uchwałę w zakresie zaliczenia do kategorii drogi gminnej całej ulicy [...], również w części nie obejmującej jego działkę.
Nie wykazał przy tym, że podjęcie uchwały w tym zakresie naruszało jego interes prawny i z tego względu w pozostałej części (tj. nie obejmującej działkę skarżącego) skarga została oddalona (art. 151 p.p.s.a.)
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w wyroku na podstawie art. 147 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.