Uzasadnienie
W dniu 7 lutego 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) G.M., M.M.oraz M.M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, przesyłka zawierająca powyższą decyzję, adresowana do M.M., została doręczona w dniu 7 stycznia 2013 r. pełnoletniemu domownikowi - kuzynowi skarżącej, który pokwitował odbiór przesyłki i podjął się oddania przesyłki adresatowi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W tym miejscu zauważyć należy, że art. 43 k.p.a. przewiduje, iż w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach.
Dla skutecznego doręczenia pisma dorosłemu domownikowi wystarczy, aby na podpisywanym przez domownika potwierdzeniu odbioru pisma znajdowała się informacja, że doręczenie następuje, jeżeli osoba ta podjęła się oddania pisma adresatowi (wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II OSK 2070/10, Lex nr 1121199).
Na odwrocie poświadczenia odbioru przesyłki listowej adresowanej do skarżącej M.M. podkreślono, że doręczenia dokonano dorosłemu domownikowi zaznaczając jednocześnie, że osoba ta podjęła się oddać przesyłkę adresatowi. Od dnia 7 stycznia 2013 r. rozpoczął zatem bieg termin do wniesienia skargi przez M.M., którego ostatni dzień przypadł na 6 lutego 2013 r. Skarga M.M. została więc wniesiona po terminie.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.